önmagunk

Hungarian

Etymology

ön- +‎ magunk

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈømːɒɡuŋk]
  • Hyphenation: ön‧ma‧gunk

Pronoun

önmagunk

  1. ourselves

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative önmagunk —
accusative önmagunkat —
dative önmagunknak —
instrumental önmagunkkal —
causal-final önmagunkért —
translative önmagunkká —
terminative önmagunkig —
essive-formal önmagunkként —
essive-modal — —
inessive önmagunkban —
superessive önmagunkon —
adessive önmagunknál —
illative önmagunkba —
sublative önmagunkra —
allative önmagunkhoz —
elative önmagunkból —
delative önmagunkról —
ablative önmagunktól —

Synonyms

See also

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.