örömünk

Hungarian

Etymology

öröm +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈørømyŋk]
  • Hyphenation: örö‧münk

Noun

örömünk

  1. first-person plural (single possession) possessive of öröm

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative örömünk —
accusative örömünket —
dative örömünknek —
instrumental örömünkkel —
causal-final örömünkért —
translative örömünkké —
terminative örömünkig —
essive-formal örömünkként —
essive-modal örömünkül —
inessive örömünkben —
superessive örömünkön —
adessive örömünknél —
illative örömünkbe —
sublative örömünkre —
allative örömünkhöz —
elative örömünkből —
delative örömünkről —
ablative örömünktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.