świsnąć

Polish

Etymology

From świstać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕfis.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -isnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: świs‧nąć

Verb

świsnąć pf (imperfective świstać)

  1. (intransitive) to whistle, to whoosh, to swish (move in such a way as to produce a whistling sound)
  2. (intransitive) to scamper off, to fly away
  3. (transitive, colloquial) to hit, to punch (deal a blow to)
    Synonyms: uderzyć, gwizdnąć
  4. (transitive, colloquial) to steal
    Synonyms: see Thesaurus:kraść

Conjugation
Conjugation of świsnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive świsnąć
future tense 1st świsnę świśniemy
2nd świśniesz świśniecie
3rd świśnie świsną
impersonal świśnie się
past tense 1st świsnąłem świsnęłam świsnęliśmy świsnęłyśmy
2nd świsnąłeś świsnęłaś świsnęliście świsnęłyście
3rd świsnął świsnęła świsnęło świsnęli świsnęły
impersonal świśnięto
conditional 1st świsnąłbym świsnęłabym świsnęlibyśmy świsnęłybyśmy
2nd świsnąłbyś świsnęłabyś świsnęlibyście świsnęłybyście
3rd świsnąłby świsnęłaby świsnęłoby świsnęliby świsnęłyby
impersonal świśnięto by
imperative 1st niech świsnę świśnijmy
2nd świśnij świśnijcie
3rd niech świśnie niech świsną
passive adjectival participle świśnięty świśnięta świśnięte świśnięci świśnięte
anterior adverbial participle świsnąwszy
verbal noun świśnięcie

Derived terms
interjection
  • niech to dunder świśnie

Further reading
  • świsnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • świsnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.