şerbetçilik

Turkish

Etymology

From şerbetçi (“sherbet makes/seller”) +‎ -lik (“-ship, -ness”).

Pronunciation
  • IPA(key): [ʃeɾ.bɛt.t͡ʃi.lic]

Noun

şerbetçilik (definite accusative şerbetçiliği, plural şerbetçilikler)

  1. job of a person who makes and/or sells sherbet
  2. state of being a person who makes and/or sells sherbet

Declension
Inflection
Nominative şerbetçilik
Definite accusative şerbetçiliği
Singular Plural
Nominative şerbetçilik şerbetçilikler
Definite accusative şerbetçiliği şerbetçilikleri
Dative şerbetçiliğe şerbetçiliklere
Locative şerbetçilikte şerbetçiliklerde
Ablative şerbetçilikten şerbetçiliklerden
Genitive şerbetçiliğin şerbetçiliklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular şerbetçiliğim şerbetçiliklerim
2nd singular şerbetçiliğin şerbetçiliklerin
3rd singular şerbetçiliği şerbetçilikleri
1st plural şerbetçiliğimiz şerbetçiliklerimiz
2nd plural şerbetçiliğiniz şerbetçilikleriniz
3rd plural şerbetçilikleri şerbetçilikleri
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.