βόσκω

See also: βοσκώ

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *gʷeh₃- (“feed, tend”) with inchoative suffix -σκω (-skō). Cognates include βοῦς (boûs, “cow”) and Lithuanian gúotas (“herd”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /bós.kɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈbos.ko/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈβos.ko/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈvos.ko/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈvos.ko/

Verb

βόσκω • (bóskō)

(of herdsmen) feed, tend
1. (generally) feed, nourish, support, maintain, keep
(passive, of cattle) feed, graze
1. (figuratively) to be fed or nurtured

Inflection

Present: βόσκω, βόσκομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βόσκω	βόσκεις	βόσκει	βόσκετον	βόσκετον	βόσκομεν	βόσκετε	βόσκουσῐ(ν)
	subjunctive	βόσκω	βόσκῃς	βόσκῃ	βόσκητον	βόσκητον	βόσκωμεν	βόσκητε	βόσκωσῐ(ν)
	optative	βόσκοιμῐ	βόσκοις	βόσκοι	βόσκοιτον	βοσκοίτην	βόσκοιμεν	βόσκοιτε	βόσκοιεν
	imperative		βόσκε	βοσκέτω	βόσκετον	βοσκέτων		βόσκετε	βοσκόντων
middle/ passive	indicative	βόσκομαι	βόσκῃ, βόσκει	βόσκεται	βόσκεσθον	βόσκεσθον	βοσκόμεθᾰ	βόσκεσθε	βόσκονται
	subjunctive	βόσκωμαι	βόσκῃ	βόσκηται	βόσκησθον	βόσκησθον	βοσκώμεθᾰ	βόσκησθε	βόσκωνται
	optative	βοσκοίμην	βόσκοιο	βόσκοιτο	βόσκοισθον	βοσκοίσθην	βοσκοίμεθᾰ	βόσκοισθε	βόσκοιντο
	imperative		βόσκου	βοσκέσθω	βόσκεσθον	βοσκέσθων		βόσκεσθε	βοσκέσθων
		active				middle/passive
infinitive		βόσκειν				βόσκεσθαι
participle	m	βόσκων				βοσκόμενος
	f	βόσκουσᾰ				βοσκομένη
	n	βόσκον				βοσκόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔβοσκον, ἐβοσκόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔβοσκον	ἔβοσκες	ἔβοσκε(ν)	ἐβόσκετον	ἐβοσκέτην	ἐβόσκομεν	ἐβόσκετε	ἔβοσκον
middle/ passive	indicative	ἐβοσκόμην	ἐβόσκου	ἐβόσκετο	ἐβόσκεσθον	ἐβοσκέσθην	ἐβοσκόμεθᾰ	ἐβόσκεσθε	ἐβόσκοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: βοσκήσω, βοσκήσομαι, βοσκηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βοσκήσω	βοσκήσεις	βοσκήσει	βοσκήσετον	βοσκήσετον	βοσκήσομεν	βοσκήσετε	βοσκήσουσῐ(ν)
active	optative	βοσκήσοιμῐ	βοσκήσοις	βοσκήσοι	βοσκήσοιτον	βοσκησοίτην	βοσκήσοιμεν	βοσκήσοιτε	βοσκήσοιεν
middle	indicative	βοσκήσομαι	βοσκήσῃ, βοσκήσει	βοσκήσεται	βοσκήσεσθον	βοσκήσεσθον	βοσκησόμεθᾰ	βοσκήσεσθε	βοσκήσονται
middle	optative	βοσκησοίμην	βοσκήσοιο	βοσκήσοιτο	βοσκήσοισθον	βοσκησοίσθην	βοσκησοίμεθᾰ	βοσκήσοισθε	βοσκήσοιντο
passive	indicative	βοσκηθήσομαι	βοσκηθήσῃ	βοσκηθήσεται	βοσκηθήσεσθον	βοσκηθήσεσθον	βοσκηθησόμεθᾰ	βοσκηθήσεσθε	βοσκηθήσονται
passive	optative	βοσκηθησοίμην	βοσκηθήσοιο	βοσκηθήσοιτο	βοσκηθήσοισθον	βοσκηθησοίσθην	βοσκηθησοίμεθᾰ	βοσκηθήσοισθε	βοσκηθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		βοσκήσειν			βοσκήσεσθαι		βοσκηθήσεσθαι
participle	m	βοσκήσων			βοσκησόμενος		βοσκηθησόμενος
	f	βοσκήσουσᾰ			βοσκησομένη		βοσκηθησομένη
	n	βοσκῆσον			βοσκησόμενον		βοσκηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐβόσκησᾰ, ἐβοσκησᾰ́μην, ἐβοσκήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐβόσκησᾰ	ἐβόσκησᾰς	ἐβόσκησε(ν)	ἐβοσκήσᾰτον	ἐβοσκησᾰ́την	ἐβοσκήσᾰμεν	ἐβοσκήσᾰτε	ἐβόσκησᾰν
	subjunctive	βοσκήσω	βοσκήσῃς	βοσκήσῃ	βοσκήσητον	βοσκήσητον	βοσκήσωμεν	βοσκήσητε	βοσκήσωσῐ(ν)
	optative	βοσκήσαιμῐ	βοσκήσειᾰς, βοσκήσαις	βοσκήσειε(ν), βοσκήσαι	βοσκήσαιτον	βοσκησαίτην	βοσκήσαιμεν	βοσκήσαιτε	βοσκήσειᾰν, βοσκήσαιεν
	imperative		βόσκησον	βοσκησᾰ́τω	βοσκήσᾰτον	βοσκησᾰ́των		βοσκήσᾰτε	βοσκησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐβοσκησᾰ́μην	ἐβοσκήσω	ἐβοσκήσᾰτο	ἐβοσκήσᾰσθον	ἐβοσκησᾰ́σθην	ἐβοσκησᾰ́μεθᾰ	ἐβοσκήσᾰσθε	ἐβοσκήσᾰντο
	subjunctive	βοσκήσωμαι	βοσκήσῃ	βοσκήσηται	βοσκήσησθον	βοσκήσησθον	βοσκησώμεθᾰ	βοσκήσησθε	βοσκήσωνται
	optative	βοσκησαίμην	βοσκήσαιο	βοσκήσαιτο	βοσκήσαισθον	βοσκησαίσθην	βοσκησαίμεθᾰ	βοσκήσαισθε	βοσκήσαιντο
	imperative		βόσκησαι	βοσκησᾰ́σθω	βοσκήσᾰσθον	βοσκησᾰ́σθων		βοσκήσᾰσθε	βοσκησᾰ́σθων
passive	indicative	ἐβοσκήθην	ἐβοσκήθης	ἐβοσκήθη	ἐβοσκήθητον	ἐβοσκηθήτην	ἐβοσκήθημεν	ἐβοσκήθητε	ἐβοσκήθησᾰν
	subjunctive	βοσκηθῶ	βοσκηθῇς	βοσκηθῇ	βοσκηθῆτον	βοσκηθῆτον	βοσκηθῶμεν	βοσκηθῆτε	βοσκηθῶσῐ(ν)
	optative	βοσκηθείην	βοσκηθείης	βοσκηθείη	βοσκηθεῖτον, βοσκηθείητον	βοσκηθείτην, βοσκηθειήτην	βοσκηθεῖμεν, βοσκηθείημεν	βοσκηθεῖτε, βοσκηθείητε	βοσκηθεῖεν, βοσκηθείησᾰν
	imperative		βοσκήθητῐ	βοσκηθήτω	βοσκήθητον	βοσκηθήτων		βοσκήθητε	βοσκηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		βοσκῆσαι			βοσκήσᾰσθαι		βοσκηθῆναι
participle	m	βοσκήσᾱς			βοσκησᾰ́μενος		βοσκηθείς
	f	βοσκήσᾱσᾰ			βοσκησᾰμένη		βοσκηθεῖσᾰ
	n	βοσκῆσᾰν			βοσκησᾰ́μενον		βοσκηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: βεβόσκηκᾰ, βεβόσκημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	βεβόσκηκᾰ	βεβόσκηκᾰς	βεβόσκηκε(ν)	βεβοσκήκᾰτον	βεβοσκήκᾰτον	βεβοσκήκᾰμεν	βεβοσκήκᾰτε	βεβοσκήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	βεβοσκήκω	βεβοσκήκῃς	βεβοσκήκῃ	βεβοσκήκητον	βεβοσκήκητον	βεβοσκήκωμεν	βεβοσκήκητε	βεβοσκήκωσῐ(ν)
	optative	βεβοσκήκοιμῐ, βεβοσκηκοίην	βεβοσκήκοις, βεβοσκηκοίης	βεβοσκήκοι, βεβοσκηκοίη	βεβοσκήκοιτον	βεβοσκηκοίτην	βεβοσκήκοιμεν	βεβοσκήκοιτε	βεβοσκήκοιεν
	imperative		βεβόσκηκε	βεβοσκηκέτω	βεβοσκήκετον	βεβοσκηκέτων		βεβοσκήκετε	βεβοσκηκόντων
middle/ passive	indicative	βεβόσκημαι	βεβόσκησαι	βεβόσκηται	βεβόσκησθον	βεβόσκησθον	βεβοσκήμεθᾰ	βεβόσκησθε	βεβόσκηνται
	subjunctive	βεβοσκημένος ὦ	βεβοσκημένος ᾖς	βεβοσκημένος ᾖ	βεβοσκημένω ἦτον	βεβοσκημένω ἦτον	βεβοσκημένοι ὦμεν	βεβοσκημένοι ἦτε	βεβοσκημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	βεβοσκημένος εἴην	βεβοσκημένος εἴης	βεβοσκημένος εἴη	βεβοσκημένω εἴητον/εἶτον	βεβοσκημένω εἰήτην/εἴτην	βεβοσκημένοι εἴημεν/εἶμεν	βεβοσκημένοι εἴητε/εἶτε	βεβοσκημένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		βεβόσκησο	βεβοσκήσθω	βεβόσκησθον	βεβοσκήσθων		βεβόσκησθε	βεβοσκήσθων
		active				middle/passive
infinitive		βεβοσκηκέναι				βεβοσκῆσθαι
participle	m	βεβοσκηκώς				βεβοσκημένος
	f	βεβοσκηκυῖᾰ				βεβοσκημένη
	n	βεβοσκηκός				βεβοσκημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐβεβοσκήκειν, ἐβεβοσκήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐβεβοσκήκειν, ἐβεβοσκήκη	ἐβεβοσκήκεις, ἐβεβοσκήκης	ἐβεβοσκήκει(ν)	ἐβεβοσκήκετον	ἐβεβοσκηκέτην	ἐβεβοσκήκεμεν	ἐβεβοσκήκετε	ἐβεβοσκήκεσᾰν
middle/ passive	indicative	ἐβεβοσκήμην	ἐβεβόσκησο	ἐβεβόσκητο	ἐβεβόσκησθον	ἐβεβοσκήσθην	ἐβεβοσκήμεθᾰ	ἐβεβόσκησθε	ἐβεβόσκηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Related terms

βοτάνη (botánē)
βοτήρ (botḗr)
πορνοβοσκός (pornoboskós)
πουλυβότειρα (poulubóteira)

Descendants

Greek: βόσκω (vósko)

References

“βόσκω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“βόσκω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
“βόσκω”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
βόσκω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
βόσκω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
βόσκω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2023)
G1006 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN

Greek

Alternative forms

βοσκάω (voskáo) / βοσκώ (voskó)

Etymology

Inherited from Ancient Greek βόσκω (bóskō, “to feed, to graze”).

Pronunciation

IPA^(key): /ˈvo.sko/
Hyphenation: βό‧σκω

Verb

βόσκω • (vósko) (past βόσκησα, passive βόσκομαι, p‑past βοσκήθηκα, ppp βοσκημένος)

(transitive) graze

Conjugation

βόσκω βόσκομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	βόσκω (→βοσκάω/βοσκώ)	βοσκήσω	βόσκομαι (βοσκιέμαι →)	βοσκηθώ
2 sg	βόσκεις	βοσκήσεις	βόσκεσαι	βοσκηθείς
3 sg	βόσκει	βοσκήσει	βόσκεται	βοσκηθεί

1 pl	βόσκουμε, [‑ομε]	βοσκήσουμε, [‑ομε]	βοσκόμαστε	βοσκηθούμε
2 pl	βόσκετε	βοσκήσετε	βόσκεστε, βοσκόσαστε	βοσκηθείτε
3 pl	βόσκουν(ε)	βοσκήσουν(ε)	βόσκονται	βοσκηθούν(ε)

Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	έβοσκα	βόσκησα	βοσκόμουν(α)	βοσκήθηκα
2 sg	έβοσκες	βόσκησες	βοσκόσουν(α)	βοσκήθηκες
3 sg	έβοσκε	βόσκησε	βοσκόταν(ε)	βοσκήθηκε

1 pl	βόσκαμε	βοσκήσαμε	βοσκόμασταν, (‑όμαστε)	βοσκηθήκαμε
2 pl	βόσκατε	βοσκήσατε	βοσκόσασταν, (‑όσαστε)	βοσκηθήκατε
3 pl	έβοσκαν, βόσκαν(ε)	βόσκησαν, βοσκήσαν(ε)	βόσκονταν, (βοσκόντουσαν)	βοσκήθηκαν, βοσκηθήκαν(ε)

Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα βόσκω ➤	θα βοσκήσω ➤	θα βόσκομαι ➤	θα βοσκηθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα βόσκεις, …	θα βοσκήσεις, …	θα βόσκεσαι, …	θα βοσκηθείς, …

	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … βοσκήσει έχω, έχεις, … βοσκημένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … βοσκηθεί είμαι, είσαι, … βοσκημένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … βοσκήσει είχα, είχες, … βοσκημένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … βοσκηθεί ήμουν, ήσουν, … βοσκημένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … βοσκήσει θα έχω, θα έχεις, … βοσκημένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … βοσκηθεί θα είμαι, θα είσαι, … βοσκημένος, ‑η, ‑ο

Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).

Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	βόσκε	βόσκησε	—	βοσκήσου
2 pl	βόσκετε	βοσκήστε	βόσκεστε	βοσκηθείτε

Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	βόσκοντας ➤		—
Perfect participle➤	έχοντας βοσκήσει ➤		βοσκημένος, ‑η, ‑ο ➤

Nonfinite form➤	βοσκήσει		βοσκηθεί


Notes Appendix:Greek verbs	• Past tenses and participle, as in βοσκάω/βοσκώ • (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

αβόσκητος (avóskitos, “ungrazed”)
βοσκή f (voskí, “pasture, grass”)
βόσκημα n (vóskima, “grazing”)
βόσκηση f (vóskisi, “grazing”)
βοσκήσιμος (voskísimos, “suitable for pasture”)
βοσκόπουλο m (voskópoulo, “shepherd boy”)
βοσκός m (voskós, “shepherd”) & compounds
βοσκοτόπι n (voskotópi, “pasture”)
βοσκότοπος m (voskótopos, “pasture”)
υποβόσκω (ypovósko, “underlie secretely -negative sense-”) (formal)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.