γλυκο-

• γλυκό- (glykó-)
• γλυκ- (glyk-)

From Ancient Greek γλυκύς (glukús).

• IPA^(key): /ˈɣliko/

γλυκο- • (glyko-)

1. added before a noun, adjective or verb to create words that indicate something sweet:

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎πικρός (pikrós, “bitter”) → ‎γλυκόπικρος (glykópikros, “bittersweet”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎ξινός (xinós, “sour”) → ‎γλυκόξινος (glykóxinos, “sweet and sour”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎πατάτα (patáta, “potato”) → ‎γλυκοπατάτα (glykopatáta, “sweet potato”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎αίμα (aíma, “blood”) → ‎γλυκαιμία (glykaimía, “glycaemia”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎-ατζής (-atzís, “noun ending”) → ‎γλυκατζής (glykatzís, “person who likes sweets”)

2. added before a noun, adjective or verb to create words that indicate tenderness, softness or sweetness:

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎τραγουδώ (tragoudó, “to sing”) → ‎γλυκοτραγουδώ (glykotragoudó, “to sing sweetly”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎μιλώ (miló, “to talk”) → ‎γλυκομίλητος (glykomílitos, “soft-spoken, sweet-talking”)

3. added before a noun, adjective or verb to create words that indicate derivates of glucose:

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎λύση (lýsi, “solution”) → ‎γλυκόλυση (glykólysi, “glycolysis”)

   ‎γλυκο- (glyko-) + ‎-γόνο (-góno, “noun ending”) → ‎γλυκογόνο (glykogóno, “glycogen”)