μολογάω
Greek
Etymology
From Ancient Greek ὁμολογέω (homologéō, “to agree with”).
Pronunciation
- IPA(key): /moloˈɣao/
- Hyphenation: μο‧λο‧γά‧ω
Verb
μολογάω • (mologáo) (simple past μολόγησα, passive —)
Conjugation
μολογώ, μολογάω
| Present → | Imperfect → | Continuous future → | Continuous subjunctive → | Imperative → | |
| 1s | μολογώ, μολογάω | μολογούσα, μολόγαγα | θα μολογώ, θα μολογάω | να μολογώ, να μολογάω | |
| 2s | μολογάς | μολογούσες, μολόγαγες | θα μολογάς | να μολογάς | μολόγα, μολόγαγε |
| 3s | μολογά, μολογάει | μολογούσε, μολόγαγε | θα μολογά, θα μολογάει | να μολογά, να μολογάει | |
| 1p | μολογούμε, μολογάμε | μολογούσαμε, μολογάγαμε | θα μολογούμε, θα μολογάμε | να μολογούμε, να μολογάμε | |
| 2p | μολογάτε | μολογούσατε, μολογάγατε | θα μολογάτε | να μολογάτε | μολογάτε |
| 3p | μολογούν, μολογούνε, μολογάνε, μολογάν | μολογούσαν, μολογούσανε, μολόγαγαν, μολογάγανε | θα μολογούν, θα μολογούνε, θα μολογάνε, θα μολογάν | να μολογούν, να μολογούνε, να μολογάνε, να μολογάν | |
| Dependent † | Simple past → | Simple future → | Simple subjunctive → | Imperative → | |
| 1s | μολογήσω | μολόγησα | θα μολογήσω | να μολογήσω | |
| 2s | μολογήσεις | μολόγησες | θα μολογήσεις | να μολογήσεις | μολόγησε, μολόγα |
| 3s | μολογήσει | μολόγησε | θα μολογήσει | να μολογήσει | |
| 1p | μολογήσουμε, μολογήσομε | μολογήσαμε | θα μολογήσουμε, θα μολογήσομε | να μολογήσουμε, να μολογήσομε | |
| 2p | μολογήσετε | μολογήσατε | θα μολογήσετε | να μολογήσετε | μολογήστε |
| 3p | μολογήσουν, μολογήσουνε | μολόγησαν, μολογήσανε, μολογήσαν | θα μολογήσουν, θα μολογήσουνε | να μολογήσουν, να μολογήσουνε | |
| Perfect → | Pluperfect → | Future perfect → | Subjunctive → | ||
| 1s | έχω μολογήσει | είχα μολογήσει | θα έχω μολογήσει | να έχω μολογήσει | |
| 2s | έχεις μολογήσει | είχες μολογήσει | θα έχεις μολογήσει | να έχεις μολογήσει | |
| 3s | έχει μολογήσει | είχε μολογήσει | θα έχει μολογήσει | να έχει μολογήσει | |
| 1p | έχουμε μολογήσει | είχαμε μολογήσει | θα έχουμε μολογήσει | να έχουμε μολογήσει | |
| 2p | έχετε μολογήσει | είχατε μολογήσει | θα έχετε μολογήσει | να έχετε μολογήσει | |
| 3p | έχουν μολογήσει | είχαν μολογήσει | θα έχουν μολογήσει | να έχουν μολογήσει | |
| Alternative* perfect: | έχω (έχεις, έχει, έχουμε, έχετε, έχουν) μολογημένο | ||||
| pluperfect: | είχα (είχες, είχε , είχαμε, είχατε, είχαν) μολογημένο | ||||
| future perfect: | θα έχω (θα έχεις, θα έχει, θα έχουμε, θα έχετε, θα έχουν) μολογημένο | ||||
| subjunctive: | να έχω (να έχεις, να έχει, να έχουμε, να έχετε, να έχουν) μολογημένο | ||||
| Participle: | μολογώντας | Non-finite ‡ | μολογήσει | 58-ησ-2A1-2A1d | |
| This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms. * Used with transitive senses | |||||
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.