νέος

See also: νεός

Ancient Greek

Alternative forms

νεῖος (neîos) – Ionic

Etymology

From Proto-Hellenic *néwos (compare Mycenaean Greek 𐀚𐀺 (ne-wo)), from Proto-Indo-European *néwos. Cognates include Old English nīewe (English new), Latin novus, Sanskrit नव (náva), and Avestan 𐬥𐬀𐬎𐬎𐬀‎ (nauua).

Contrasting the attested feminine form of νέος in Attic, νέᾱ (néā), as well as the word κόρη (kórē) (from Proto-Hellenic *kórwā), we must establish a relative chronology for the Lautgesetze, assuming the digamma from the original form *νέϝος disappeared earlier when between vowels than after liquid and nasal consonants [1] [2]. See Attic–Ionic vowel shift.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /né.wos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈne.os/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈne.os/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈne.os/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈne.os/

Adjective

νέος • (néos) m (feminine νέᾱ, neuter νέον); first/second declension

young
(pertaining to young people) youthful
new, fresh
(euphemistic, especially in comparative) unexpected, strange, evil

Inflection

First and second declension of νέος; νέᾱ; νέον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	νέος néos	νέᾱ néā	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέοι néoi	νέαι néai	νέᾰ néa
Genitive	νέου néou	νέᾱς néās	νέου néou	νέοιν néoin	νέαιν néain	νέοιν néoin	νέων néōn	νέων néōn	νέων néōn
Dative	νέῳ néōi	νέᾳ néāi	νέῳ néōi	νέοιν néoin	νέαιν néain	νέοιν néoin	νέοις néois	νέαις néais	νέοις néois
Accusative	νέον néon	νέᾱν néān	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέους néous	νέᾱς néās	νέᾰ néa
Vocative	νέε née	νέᾱ néā	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέοι néoi	νέαι néai	νέᾰ néa
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	νέως néōs			νεώτερος neṓteros			νεώτᾰτος neṓtatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of νέος; νέη; νέον (Ionic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	νέος néos	νέη néē	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέοι néoi	νέαι néai	νέᾰ néa
Genitive	νέου néou	νέης néēs	νέου néou	νέοιν néoin	νέαιν néain	νέοιν néoin	νέων néōn	νεέων / νεῶν neéōn / neôn	νέων néōn
Dative	νέῳ néōi	νέῃ néēi	νέῳ néōi	νέοιν néoin	νέαιν néain	νέοιν néoin	νέοισῐ / νέοισῐν / νέοις néoisi(n) / néois	νέῃσῐ / νέῃσῐν néēisi(n)	νέοισῐ / νέοισῐν / νέοις néoisi(n) / néois
Accusative	νέον néon	νέην néēn	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέους néous	νέᾱς néās	νέᾰ néa
Vocative	νέε née	νέη néē	νέον néon	νέω néō	νέᾱ néā	νέω néō	νέοι néoi	νέαι néai	νέᾰ néa
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	νέως néōs			νεώτερος neṓteros			νεώτᾰτος neṓtatos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Synonyms

(new): καινός (kainós)

Derived terms

νεᾱνῐ́ᾱς (neāníās)
νεᾱνῐ́σκος (neānískos)
νέαξ (néax)
νεηνῐ́ης (neēníēs)
νεότᾱς (neótās)
νεότης (neótēs)
νεόφυτος (neóphutos)

Descendants

English: neo-
Greek: νέος (néos)

References

Rix, Helmut (1992). Historische Grammatik des Griechischen. Darmstadt, WBG-Bibliothek.
Sihler, Andrew Littleton (1995). New Comparative Grammar of Greek and Latin. New York, Oxford: Oxford University Press.

“νέος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“νέος”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
“νέος”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
νέος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
νέος in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
“νέος”, in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G3501 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- boyish idem, page 92.
- childish idem, page 130.
- curious idem, page 190.
- exceptional idem, page 288.
- extraordinary idem, page 297.
- fresh idem, page 344.
- infantile idem, page 437.
- marvellous idem, page 516.
- minor idem, page 531.
- modern idem, page 538.
- new idem, page 556.
- novel idem, page 562.
- peculiar idem, page 601.
- recent idem, page 678.
- strange idem, page 823.
- surprising idem, page 844.
- unaccustomed idem, page 906.
- uncommon idem, page 910.
- unfamiliar idem, page 917.
- unknown idem, page 923.
- unusual idem, page 935.
- unwonted idem, page 937.
- wonderful idem, page 987.
- young idem, page 997.
- youthful idem, page 997.

Greek

Etymology

Learnedly, from Ancient Greek νέος (néos, “young”), from Proto-Hellenic *néwos, from Proto-Indo-European *néwos. Compare to the inherited Demotic synonym νιος (nios). [1]

Pronunciation

IPA^(key): /ˈne.os/
Hyphenation: νέ‧ος

Adjective

νέος • (néos) m (feminine νέα, neuter νέο)

young, youthful
modern, new

Declension

Declension of νέος

number case \ gender	singular			plural
number case \ gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	νέος •	νέα •	νέο •	νέοι •	νέες •	νέα •
genitive	νέου •	νέας •	νέου •	νέων •	νέων •	νέων •
accusative	νέο •	νέα •	νέο •	νέους •	νέες •	νέα •
vocative	νέε •	νέα •	νέο •	νέοι •	νέες •	νέα •
derivations	Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο νέος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο νέος, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
comparative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	νεότερος •	νεότερη •	νεότερο •	νεότεροι •	νεότερες •	νεότερα •
genitive	νεότερου •	νεότερης •	νεότερου •	νεότερων •	νεότερων •	νεότερων •
accusative	νεότερο •	νεότερη •	νεότερο •	νεότερους •	νεότερες •	νεότερα •
vocative	νεότερε •	νεότερη •	νεότερο •	νεότεροι •	νεότερες •	νεότερα •
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο νεότερος", etc)
Absolute superlative	singular			plural
Absolute superlative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	νεότατος •	νεότατη •	νεότατο •	νεότατοι •	νεότατες •	νεότατα •
genitive	νεότατου •	νεότατης •	νεότατου •	νεότατων •	νεότατων •	νεότατων •
accusative	νεότατο •	νεότατη •	νεότατο •	νεότατους •	νεότατες •	νεότατα •
vocative	νεότατε •	νεότατη •	νεότατο •	νεότατοι •	νεότατες •	νεότατα •

References

νέος - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Rix_hinter_Liquida_oder_Nasal-1] Rix, Helmut (1992). Historische Grammatik des Griechischen. Darmstadt, WBG-Bibliothek.

[Sihler_Attic-Ionic-2] Sihler, Andrew Littleton (1995). New Comparative Grammar of Greek and Latin. New York, Oxford: Oxford University Press.

[3] νέος - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.