ομολογούμαι

Greek

Pronunciation
  • IPA(key): /omoloˈɣume/
  • Hyphenation: ο‧μο‧λο‧γού‧μαι

Verb

ομολογούμαι • (omologoúmai) passive (simple past ομολογήθηκα, active ομολογώ)

  1. confess, be confessed
  2. (only in third person singular present) it is to be confessed, it is to be admitted, admittedly
    Ομολογείται ότι το συγκεκριμένο τραγούδι δεν ήταν πολύ καλό αλλά έχει θαυμαστές.
    Omologeítai óti to sygkekriméno tragoúdi den ítan polý kaló allá échei thavmastés.
    It is to be confessed that the song in question wasn't very good but it has admirers.

Conjugation
ομολογούμαι
Present → Imperfect → Continuous future → Continuous subjunctive → Imperative →
1s  ομολογούμαι ομολογιόμουν,  ομολογιόμουνα θα ομολογούμαι να ομολογούμαι
2s  ομολογείσαι ομολογιόσουν,  ομολογιόσουνα θα ομολογείσαι να ομολογείσαι  —
3s  ομολογείται ομολογιόταν,  ομολογιότανε θα ομολογείται να ομολογείται
1p  ομολογούμαστε,  ομολογόμαστε ομολογιόμαστε,  ομολογιόμασταν θα ομολογούμαστε να ομολογούμαστε
2p  ομολογείστε,  ομολογόσαστε ομολογιόσαστε,  ομολογιόσασταν θα ομολογείστε να ομολογείστε ομολογείστε
3p  ομολογούνται ομολογιόνταν,  ομολογιούνταν,  ομολογιόντουσαν,  ομολογιόντανε θα ομολογούνται να ομολογούνται
Dependent † Simple past → Simple future → Simple subjunctive → Imperative →
1s  ομολογηθώ ομολογήθηκα θα ομολογηθώ να ομολογηθώ
2s  ομολογηθείς ομολογήθηκες θα ομολογηθείς να ομολογηθείς ομολογήσου
3s  ομολογηθεί ομολογήθηκε θα ομολογηθεί να ομολογηθεί
1p  ομολογηθούμε ομολογηθήκαμε θα ομολογηθούμε να ομολογηθούμε
2p  ομολογηθείτε ομολογηθήκατε θα ομολογηθείτε να ομολογηθείτε ομολογηθείτε
3p  ομολογηθούν,  ομολογηθούνε ομολογήθηκαν,  ομολογηθήκανε,  ομολογηθήκαν θα ομολογηθούν,  θα ομολογηθούνε να ομολογηθούν,  να ομολογηθούνε
Perfect → Pluperfect → Future perfect → Subjunctive →
1s  έχω ομολογηθεί είχα ομολογηθεί θα έχω ομολογηθεί να έχω ομολογηθεί
2s  έχεις ομολογηθεί είχες ομολογηθεί θα έχεις ομολογηθεί να έχεις ομολογηθεί
3s  έχει ομολογηθεί είχε ομολογηθεί θα έχει ομολογηθεί να έχει ομολογηθεί
1p  έχουμε ομολογηθεί είχαμε ομολογηθεί θα έχουμε ομολογηθεί να έχουμε ομολογηθεί
2p  έχετε ομολογηθεί είχατε ομολογηθεί θα έχετε ομολογηθεί να έχετε ομολογηθεί
3p  έχουν ομολογηθεί είχαν ομολογηθεί θα έχουν ομολογηθεί να έχουν ομολογηθεί
Participle:    — Non-finite ‡   ομολογηθεί 75 pass2 ούμαι1
    This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency.
†   The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms.
‡   The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.