πέφτω

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek πίπτω (píptō).

Verb

πέφτω • (péfto) (simple past έπεσα)

  1. fall, fall off, drop
  2. hang
  3. come down

Conjugation
πέφτω
Present → Imperfect → Continuous future → Continuous subjunctive → Imperative →
1s  πέφτω έπεφτα θα πέφτω να πέφτω
2s  πέφτεις έπεφτες θα πέφτεις να πέφτεις πέφτε
3s  πέφτει έπεφτε θα πέφτει να πέφτει
1p  πέφτουμε,  πέφτομε πέφταμε θα πέφτουμε,  πέφτομε να πέφτουμε,  πέφτομε
2p  πέφτετε πέφτατε θα πέφτετε να πέφτετε πέφτετε
3p  πέφτουν,  πέφτουνε έπεφταν,  πέφταν,  πέφτανε θα πέφτουν,  πέφτουνε να πέφτουν,  πέφτουνε
Dependent † Simple past → Simple future → Simple subjunctive → Imperative →
1s  πέσω έπεσα θα πέσω να πέσω
2s  πέσεις έπεσες θα πέσεις να πέσεις πέσε
3s  πέσει έπεσε θα πέσει να πέσει
1p  πέσουμε,  πέσομε πέσαμε θα πέσουμε,  πέσομε να πέσουμε,  πέσομε
2p  πέσετε πέσατε θα πέσετε να πέσετε πέστε
3p  πέσουν,  πέσουνε έπεσαν,  πέσαν,  πέσανε θα πέσουν,  πέσουνε να πέσουν,  πέσουνε
Perfect → Pluperfect → Future perfect → Subjunctive →
1s  έχω πέσει είχα πέσει θα έχω πέσει να έχω πέσει
2s  έχεις πέσει είχες πέσει θα έχεις πέσει να έχεις πέσει
3s  έχει πέσει είχε πέσει θα έχει πέσει να έχει πέσει
1p  έχουμε πέσει είχαμε πέσει θα έχουμε πέσει να έχουμε πέσει
2p  έχετε πέσει είχατε πέσει θα έχετε πέσει να έχετε πέσει
3p  έχουν πέσει είχαν πέσει θα έχουν πέσει να έχουν πέσει
Alternative** perfect:  είμαι (είσαι, είναι) πεσμένος; είμαστε (είστε, είναι) πεσμένοι
pluperfect:    ήμουν (ήσουν, ήταν) πεσμένος; ήμαστε (ήσαστε, ήταν) πεσμένοι
future perfect:    θα είμαι (θα είσαι, θα είναι) πεσμένος; θα είμαστε (θα είστε, θα είναι) πεσμένοι
subjunctive:    να είμαι (να είσαι, να είναι) πεσμένος; να είμαστε (να είστε, να είναι) πεσμένοι
Participle:   πέφτοντας Non-finite ‡   πέσει #193, 1h
    This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency.
†   The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms.
‡   The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Coordinate terms
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.