παρακοιμάμαι

Greek

Alternative forms

Etymology

From Byzantine Greek παρακοιμῶμαι (parakoimômai), equivalent to παρα- (para-, “over, more than”) +‎ κοιμάμαι (koimámai, “to sleep”). The original Byzantine Greek verb meant 'to sleep next to someone with power'.

Pronunciation
  • IPA(key): /paɾaciˈmame/
  • Hyphenation: πα‧ρα‧κοι‧μά‧μαι

Verb

παρακοιμάμαι • (parakoimámai) deponent (simple past παρακοιμήθηκα)

  1. (intransitive) oversleep (to sleep for longer than planned)
    Ο Πέτρος παρακοιμήθηκε και έχασε την πτήση του. ― O Pétros parakoimíthike kai échase tin ptísi tou. ― Peter overslept and missed his flight.
  2. (intransitive) sleep in (to sleep for longer than necessary)
    Παρακοιμήθηκες! Μεσημέριασε πια! ― Parakoimíthikes! Mesimériase pia! ― You slept in! It's already past noon!

Conjugation
παρακοιμάμαι
Present → Imperfect → Continuous future → Continuous subjunctive → Imperative →
1s  παρακοιμάμαι (παρακοιμούμαι → ) παρακοιμόμουν,  παρακοιμόμουνα θα παρακοιμάμαι να παρακοιμάμαι
2s  παρακοιμάσαι παρακοιμόσουν,  παρακοιμόσουνα θα παρακοιμάσαι να παρακοιμάσαι  —
3s  παρακοιμάται παρακοιμόταν,  παρακοιμότανε θα παρακοιμάται να παρακοιμάται
1p  παρακοιμόμαστε,  παρακοιμούμαστε παρακοιμόμαστε,  παρακοιμούμαστε,  παρακοιμόμασταν θα παρακοιμόμαστε,  θα παρακοιμούμαστε να παρακοιμόμαστε,  να παρακοιμούμαστε
2p  παρακοιμάστε,  παρακοιμόσαστε παρακοιμόσαστε,  παρακοιμόσασταν θα παρακοιμάστε,  θα παρακοιμόσαστε να παρακοιμάστε,  να παρακοιμόσαστε παρακοιμάστε
3p  παρακοιμούνται,  παρακοιμόνται παρακοιμόνταν,  παρακοιμούνταν,  παρακοιμόντουσαν,  παρακοιμόντανε θα παρακοιμούνται,  θα παρακοιμόνται να παρακοιμούνται,  να παρακοιμόνται
Dependent † Simple past → Simple future → Simple subjunctive → Imperative →
1s  παρακοιμηθώ παρακοιμήθηκα θα παρακοιμηθώ να παρακοιμηθώ
2s  παρακοιμηθείς παρακοιμήθηκες θα παρακοιμηθείς να παρακοιμηθείς παρακοιμήσου
3s  παρακοιμηθεί παρακοιμήθηκε θα παρακοιμηθεί να παρακοιμηθεί
1p  παρακοιμηθούμε παρακοιμηθήκαμε θα παρακοιμηθούμε να παρακοιμηθούμε
2p  παρακοιμηθείτε παρακοιμηθήκατε θα παρακοιμηθείτε να παρακοιμηθείτε παρακοιμηθείτε
3p  παρακοιμηθούν,  παρακοιμηθούνε παρακοιμήθηκαν,  παρακοιμηθήκανε,  παρακοιμηθήκαν θα παρακοιμηθούν,  θα παρακοιμηθούνε να παρακοιμηθούν,  να παρακοιμηθούνε
Perfect → Pluperfect → Future perfect → Subjunctive →
1s  έχω παρακοιμηθεί είχα παρακοιμηθεί θα έχω παρακοιμηθεί να έχω παρακοιμηθεί
2s  έχεις παρακοιμηθεί είχες παρακοιμηθεί θα έχεις παρακοιμηθεί να έχεις παρακοιμηθεί
3s  έχει παρακοιμηθεί είχε παρακοιμηθεί θα έχει παρακοιμηθεί να έχει παρακοιμηθεί
1p  έχουμε παρακοιμηθεί είχαμε παρακοιμηθεί θα έχουμε παρακοιμηθεί να έχουμε παρακοιμηθεί
2p  έχετε παρακοιμηθεί είχατε παρακοιμηθεί θα έχετε παρακοιμηθεί να έχετε παρακοιμηθεί
3p  έχουν παρακοιμηθεί είχαν παρακοιμηθεί θα έχουν παρακοιμηθεί να έχουν παρακοιμηθεί
Alternative* perfect:  είμαι (είσαι, είναι, είμαστε, είστε, είναι) παρακοιμισμένος, -η, -ο
pluperfect:    ήμουν (ήσουν, ήταν, ήμαστε, ήσαστε, ήταν) παρακοιμισμένος, -η, -ο
future perfect:    θα είμαι (θα είσαι, θα είναι, θα είμαστε, θα είστε, θα είναι) παρακοιμισμένος, -η, -ο
subjunctive:    να είμαι (να είσαι, να είναι, να είμαστε, να είστε, να είναι) παρακοιμισμένος, -η, -ο
Participle:    — Non-finite ‡   παρακοιμηθεί (79 pass2 άμαι)
    This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency.
†   The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms.
‡   The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.