ρίχνω

Greek

Etymology

From Medieval Byzantine Greek ῥίχνω (rhíkhnō), from Ancient Greek ῥίπτω (rhíptō).[1]

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɾi.xno/
  • Hyphenation: ρί‧χνω

Verb

ρίχνω • (ríchno) (past έριξα, passive ρίχνομαι)

  1. drop (anchor)
    ρίχνω άγκυρα ― ríchno ágkyra ― to drop anchor
  2. drop, lower (price)
  3. shed (a load)
  4. throw
  5. knock over
  6. shoot down
  7. sprinkle, strew
  8. (passive) make a pass (at)

Conjugation
ρίχνω   ρίχνομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg ρίχνω ρίξω ρίχνομαι ριχτώ
2 sg ρίχνεις ρίξεις ρίχνεσαι ριχτείς
3 sg ρίχνει ρίξει ρίχνεται ριχτεί
1 pl ρίχνουμε, [‑ομε] ρίξουμε, [‑ομε] ριχνόμαστε ριχτούμε
2 pl ρίχνετε ρίξετε ρίχνεστε, ριχνόσαστε ριχτείτε
3 pl ρίχνουν(ε) ρίξουν(ε) ρίχνονται ριχτούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg έριχνα έριξα ριχνόμουν(α) ρίχτηκα
2 sg έριχνες έριξες ριχνόσουν(α) ρίχτηκες
3 sg έριχνε έριξε ριχνόταν(ε) ρίχτηκε
1 pl ρίχναμε ρίξαμε ριχνόμασταν, (‑όμαστε) ριχτήκαμε
2 pl ρίχνατε ρίξατε ριχνόσασταν, (‑όσαστε) ριχτήκατε
3 pl έριχναν, ρίχναν(ε) έριξαν, ρίξαν(ε) ρίχνονταν, (ριχνόντουσαν) ρίχτηκαν, ριχτήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα ρίχνω ➤ θα ρίξω ➤ θα ρίχνομαι ➤ θα ριχτώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα ρίχνεις, … θα ρίξεις, … θα ρίχνεσαι, … θα ριχτείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … ρίξει
  έχω, έχεις, … ριγμένο, ‑η, ‑ο ➤		   έχω, έχεις, … ριχτεί
  είμαι, είσαι, … ριγμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … ρίξει
  είχα, είχες, … ριγμένο, ‑η, ‑ο		   είχα, είχες, … ριχτεί
  ήμουν, ήσουν, … ριγμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … ρίξει
  θα έχω, θα έχεις, … ριγμένο, ‑η, ‑ο		   θα έχω, θα έχεις, … ριχτεί
  θα είμαι, θα είσαι, … ριγμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg ρίχνε ρίξε, ρίχ' 1 — ρίξου
2 pl ρίχνετε ρίξτε, ρίχτε2 ρίχνεστε ριχτείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ ρίχνοντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας ρίξει ➤ ριγμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ ρίξει ριχτεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs		  1. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g. ρίχ' το ("throw it!")
 2. Colloquial.
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Antonyms
  • (drop): σηκώνω (sikóno, “raise, to weigh anchor”)

Derived terms
  • ριξιά f (rixiá)
  • ρίξιμο n (ríximo)
  • ριχτός (richtós) & compounds
  • ρίχνει βροχή (ríchnei vrochí, “it is raining”)
  • and see: ρίπτω (rípto) compounds

References
  1. ρίχνω - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.