تفرج

See also: تفرح‎

Arabic

Pronunciation

  • Verb: IPA(key): /ta.far.ra.d͡ʒa/
  • Noun: IPA(key): /ta.far.rud͡ʒ/

Etymology 1

From the root ف ر ج‎ (f-r-j).

Verb

تَفَرَّجَ • (tafarraja) V, non-past يَتَفَرَّجُ‎‎ (yatafarraju)

  1. to observe, to watch over, to look at with pleasure
    ‏تَفَرَّجَتْ عَلَى مَنَاظِرِ الطَّبِيعَةِ‎
    tafarrajat ʕalā manāẓiri ṭ-ṭabīʕati
    She enjoyed watching the landscape.
Conjugation

Noun

تَفَرُّج • (tafarruj) m

  1. verbal noun of تَفَرَّجَ (tafarraja) (form V)
Declension

Verb

تَفْرِجُ • (tafriju) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past active indicative of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past active indicative of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تَفْرِجَ • (tafrija) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past active subjunctive of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past active subjunctive of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تَفْرِجْ • (tafrij) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past active jussive of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past active jussive of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تُفْرَجُ • (tufraju) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past passive indicative of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive indicative of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تُفْرَجَ • (tufraja) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past passive subjunctive of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive subjunctive of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تُفْرَجْ • (tufraj) (form I)

  1. second-person masculine singular non-past passive jussive of فَرَجَ‎ (faraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive jussive of فَرَجَ‎ (faraja)

Verb

تُفَرِّجُ • (tufarriju) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past active indicative of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past active indicative of فَرَّجَ‎ (farraja)

Verb

تُفَرِّجَ • (tufarrija) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past active subjunctive of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past active subjunctive of فَرَّجَ‎ (farraja)

Verb

تُفَرِّجْ • (tufarrij) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past active jussive of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past active jussive of فَرَّجَ‎ (farraja)

Verb

تُفَرَّجُ • (tufarraju) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past passive indicative of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive indicative of فَرَّجَ‎ (farraja)

Verb

تُفَرَّجَ • (tufarraja) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past passive subjunctive of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive subjunctive of فَرَّجَ‎ (farraja)

Verb

تُفَرَّجْ • (tufarraj) (form II)

  1. second-person masculine singular non-past passive jussive of فَرَّجَ‎ (farraja)
  2. third-person feminine singular non-past passive jussive of فَرَّجَ‎ (farraja)

Moroccan Arabic

Root
ف ر ج‎
1 term

Etymology

From Arabic تَفَرَّجَ‎ (tafarraja).

Pronunciation

  • IPA(key): /tfar.raʒ/
  • (file)

Verb

تفرج • (tfarraj) (form V, non-past يتفرج‎ (yitfarraj))

  1. to watch
    ‏تفرجت فداك المسلسل المركاني اللي قلت لي عليه‎
    tfarrajt f-dāk el-musalsal el-mirikāni lli qulti li ʕlīh
    I watched the American series you told me about

Conjugation

    Conjugation of تفرج
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m تفرّجت‎ (tfarrajt) تفرّجتي‎ (tfarrajti) تفرّج (tfarraj) تفرّجنا‎ (tfarrajna) تفرّجتوا‎ (tfarrajtu) تفرّجوا‎ (tfarrju)
f تفرّجت‎ (tfarrjāt)
non-past m نتفرّج‎ (nitfarraj) تتفرّج‎ (titfarraj) يتفرّج‎ (yitfarraj) نتفرّجوا‎ (nitfarrju) تتفرّجوا‎ (titfarrju) يتفرّجوا‎ (yitfarrju)
f تتفرّجي‎ (titfarrji) تتفرّج‎ (titfarraj)
imperative m تفرّج (tfarraj) تفرّجوا‎ (tfarrju)
f تفرّجي‎ (tfarrji)

South Levantine Arabic

Root
ف ر ج‎

Pronunciation

  • IPA(key): /tfar.raʒ/, [ɪtˈfar.raʒ], [ɪtˈfar.rad͡ʒ]
  • (file)

Verb

تفرّج • (tfarraj) (form V, present بتفرّج‎ (bitfarraj))

  1. to look
    Synonym: تطلّع‎ (tṭallaʕ)
  2. to watch, to observe

Conjugation

    Conjugation of تفرّج (tfarraj)
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m تفرّجت (tfarrajt) تفرّجت (tfarrajt) تفرّج (tfarraj) تفرّجنا (tfarrajna) تفرّجتو (tfarrajtu) تفرّجو (tfarraju)
f تفرّجتي (tfarrajti) تفرّجت (tfarrajat)
present m بتفرّج (batfarraj) بتتفرّج (btitfarraj) بتفرّج (bitfarraj) منتفرّج (mnitfarraj) بتتفرّجو (btitfarraju) بتفرّجو (bitfarraju)
f بتتفرّجي (btitfarraji) بتتفرّج (btitfarraj)
subjunctive m اتفرّج (atfarraj) تتفرّج (titfarraj) يتفرّج (yitfarraj) نتفرّج (nitfarraj) تتفرّجو (titfarraju) يتفرّجو (yitfarraju)
f تتفرّجي (titfarraji) تتفرّج (titfarraj)
imperative m تفرّج (tfarraj) تفرّجو (tfarraju)
f تفرّجي (tfarraji)

See also

  • شاف‎ (šāf, “to see”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.