خرس

See also: جرس‎ and حرس‎

Arabic

Etymology

From the root خ ر س‎ (ḵ-r-s).

Pronunciation 1

IPA^(key): /xa.ri.sa/

Verb

خَرِسَ • (ḵarisa) I, non-past يَخْرَسُ‎‎ (yaḵrasu)

to be mute, to be dumb
to become silent, keep silent, hold one's tongue

Conjugation

Conjugation of

خَرِسَ

(form-I sound, verbal noun خَرَس)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					خَرَس ḵaras
active participle اِسْم الْفَاعِل					خَارِس‎ ḵāris
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مَخْرُوس‎ maḵrūs
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	خَرِسْتُ‎ ḵaristu	خَرِسْتَ‎ ḵarista	خَرِسَ ḵarisa	خَرِسْتُمَا‎ ḵaristumā	خَرِسَا‎ ḵarisā	خَرِسْنَا‎ ḵarisnā	خَرِسْتُمْ‎ ḵaristum	خَرِسُوا‎ ḵarisū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	خَرِسْتُ‎ ḵaristu	خَرِسْتِ‎ ḵaristi	خَرِسَتْ‎ ḵarisat	خَرِسْتُمَا‎ ḵaristumā	خَرِسَتَا‎ ḵarisatā	خَرِسْنَا‎ ḵarisnā	خَرِسْتُنَّ‎ ḵaristunna	خَرِسْنَ‎ ḵarisna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أَخْرَسُ‎ ʔaḵrasu	تَخْرَسُ‎ taḵrasu	يَخْرَسُ‎ yaḵrasu	تَخْرَسَانِ‎ taḵrasāni	يَخْرَسَانِ‎ yaḵrasāni	نَخْرَسُ‎ naḵrasu	تَخْرَسُونَ‎ taḵrasūna	يَخْرَسُونَ‎ yaḵrasūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أَخْرَسُ‎ ʔaḵrasu	تَخْرَسِينَ‎ taḵrasīna	تَخْرَسُ‎ taḵrasu	تَخْرَسَانِ‎ taḵrasāni	تَخْرَسَانِ‎ taḵrasāni	نَخْرَسُ‎ naḵrasu	تَخْرَسْنَ‎ taḵrasna	يَخْرَسْنَ‎ yaḵrasna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَخْرَسَ‎ ʔaḵrasa	تَخْرَسَ‎ taḵrasa	يَخْرَسَ‎ yaḵrasa	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	يَخْرَسَا‎ yaḵrasā	نَخْرَسَ‎ naḵrasa	تَخْرَسُوا‎ taḵrasū	يَخْرَسُوا‎ yaḵrasū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَخْرَسَ‎ ʔaḵrasa	تَخْرَسِي‎ taḵrasī	تَخْرَسَ‎ taḵrasa	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	نَخْرَسَ‎ naḵrasa	تَخْرَسْنَ‎ taḵrasna	يَخْرَسْنَ‎ yaḵrasna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَخْرَسْ‎ ʔaḵras	تَخْرَسْ‎ taḵras	يَخْرَسْ‎ yaḵras	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	يَخْرَسَا‎ yaḵrasā	نَخْرَسْ‎ naḵras	تَخْرَسُوا‎ taḵrasū	يَخْرَسُوا‎ yaḵrasū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَخْرَسْ‎ ʔaḵras	تَخْرَسِي‎ taḵrasī	تَخْرَسْ‎ taḵras	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	تَخْرَسَا‎ taḵrasā	نَخْرَسْ‎ naḵras	تَخْرَسْنَ‎ taḵrasna	يَخْرَسْنَ‎ yaḵrasna
imperative الْأَمْر	m		اِخْرَسْ‎ iḵras		اِخْرَسَا‎ iḵrasā			اِخْرَسُوا‎ iḵrasū
imperative الْأَمْر	f		اِخْرَسِي‎ iḵrasī		اِخْرَسَا‎ iḵrasā			اِخْرَسْنَ‎ iḵrasna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	خُرِسْتُ‎ ḵuristu	خُرِسْتَ‎ ḵurista	خُرِسَ ḵurisa	خُرِسْتُمَا‎ ḵuristumā	خُرِسَا‎ ḵurisā	خُرِسْنَا‎ ḵurisnā	خُرِسْتُمْ‎ ḵuristum	خُرِسُوا‎ ḵurisū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	خُرِسْتُ‎ ḵuristu	خُرِسْتِ‎ ḵuristi	خُرِسَتْ‎ ḵurisat	خُرِسْتُمَا‎ ḵuristumā	خُرِسَتَا‎ ḵurisatā	خُرِسْنَا‎ ḵurisnā	خُرِسْتُنَّ‎ ḵuristunna	خُرِسْنَ‎ ḵurisna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُخْرَسُ‎ ʔuḵrasu	تُخْرَسُ‎ tuḵrasu	يُخْرَسُ‎ yuḵrasu	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	يُخْرَسَانِ‎ yuḵrasāni	نُخْرَسُ‎ nuḵrasu	تُخْرَسُونَ‎ tuḵrasūna	يُخْرَسُونَ‎ yuḵrasūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أُخْرَسُ‎ ʔuḵrasu	تُخْرَسِينَ‎ tuḵrasīna	تُخْرَسُ‎ tuḵrasu	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	نُخْرَسُ‎ nuḵrasu	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُخْرَسَ‎ ʔuḵrasa	تُخْرَسَ‎ tuḵrasa	يُخْرَسَ‎ yuḵrasa	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	يُخْرَسَا‎ yuḵrasā	نُخْرَسَ‎ nuḵrasa	تُخْرَسُوا‎ tuḵrasū	يُخْرَسُوا‎ yuḵrasū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُخْرَسَ‎ ʔuḵrasa	تُخْرَسِي‎ tuḵrasī	تُخْرَسَ‎ tuḵrasa	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	نُخْرَسَ‎ nuḵrasa	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُخْرَسْ‎ ʔuḵras	تُخْرَسْ‎ tuḵras	يُخْرَسْ‎ yuḵras	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	يُخْرَسَا‎ yuḵrasā	نُخْرَسْ‎ nuḵras	تُخْرَسُوا‎ tuḵrasū	يُخْرَسُوا‎ yuḵrasū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُخْرَسْ‎ ʔuḵras	تُخْرَسِي‎ tuḵrasī	تُخْرَسْ‎ tuḵras	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	نُخْرَسْ‎ nuḵras	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna

Pronunciation 2

IPA^(key): /xa.ra.sa/

Verb

خَرَسَ • (ḵarasa) I, non-past يَخْرُسُ‎‎ (yaḵrusu)

to guess, estimate
to conjecture, surmise
tell an untruth, falsehood; lie

Conjugation

Conjugation of

خَرَسَ

(form-I sound, verbal noun خَرْس)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					خَرْس ḵars
active participle اِسْم الْفَاعِل					خَارِس‎ ḵāris
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مَخْرُوس‎ maḵrūs
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	خَرَسْتُ‎ ḵarastu	خَرَسْتَ‎ ḵarasta	خَرَسَ ḵarasa	خَرَسْتُمَا‎ ḵarastumā	خَرَسَا‎ ḵarasā	خَرَسْنَا‎ ḵarasnā	خَرَسْتُمْ‎ ḵarastum	خَرَسُوا‎ ḵarasū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	خَرَسْتُ‎ ḵarastu	خَرَسْتِ‎ ḵarasti	خَرَسَتْ‎ ḵarasat	خَرَسْتُمَا‎ ḵarastumā	خَرَسَتَا‎ ḵarasatā	خَرَسْنَا‎ ḵarasnā	خَرَسْتُنَّ‎ ḵarastunna	خَرَسْنَ‎ ḵarasna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أَخْرُسُ‎ ʔaḵrusu	تَخْرُسُ‎ taḵrusu	يَخْرُسُ‎ yaḵrusu	تَخْرُسَانِ‎ taḵrusāni	يَخْرُسَانِ‎ yaḵrusāni	نَخْرُسُ‎ naḵrusu	تَخْرُسُونَ‎ taḵrusūna	يَخْرُسُونَ‎ yaḵrusūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أَخْرُسُ‎ ʔaḵrusu	تَخْرُسِينَ‎ taḵrusīna	تَخْرُسُ‎ taḵrusu	تَخْرُسَانِ‎ taḵrusāni	تَخْرُسَانِ‎ taḵrusāni	نَخْرُسُ‎ naḵrusu	تَخْرُسْنَ‎ taḵrusna	يَخْرُسْنَ‎ yaḵrusna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَخْرُسَ‎ ʔaḵrusa	تَخْرُسَ‎ taḵrusa	يَخْرُسَ‎ yaḵrusa	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	يَخْرُسَا‎ yaḵrusā	نَخْرُسَ‎ naḵrusa	تَخْرُسُوا‎ taḵrusū	يَخْرُسُوا‎ yaḵrusū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَخْرُسَ‎ ʔaḵrusa	تَخْرُسِي‎ taḵrusī	تَخْرُسَ‎ taḵrusa	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	نَخْرُسَ‎ naḵrusa	تَخْرُسْنَ‎ taḵrusna	يَخْرُسْنَ‎ yaḵrusna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَخْرُسْ‎ ʔaḵrus	تَخْرُسْ‎ taḵrus	يَخْرُسْ‎ yaḵrus	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	يَخْرُسَا‎ yaḵrusā	نَخْرُسْ‎ naḵrus	تَخْرُسُوا‎ taḵrusū	يَخْرُسُوا‎ yaḵrusū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَخْرُسْ‎ ʔaḵrus	تَخْرُسِي‎ taḵrusī	تَخْرُسْ‎ taḵrus	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	تَخْرُسَا‎ taḵrusā	نَخْرُسْ‎ naḵrus	تَخْرُسْنَ‎ taḵrusna	يَخْرُسْنَ‎ yaḵrusna
imperative الْأَمْر	m		اُخْرُسْ‎ uḵrus		اُخْرُسَا‎ uḵrusā			اُخْرُسُوا‎ uḵrusū
imperative الْأَمْر	f		اُخْرُسِي‎ uḵrusī		اُخْرُسَا‎ uḵrusā			اُخْرُسْنَ‎ uḵrusna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	خُرِسْتُ‎ ḵuristu	خُرِسْتَ‎ ḵurista	خُرِسَ ḵurisa	خُرِسْتُمَا‎ ḵuristumā	خُرِسَا‎ ḵurisā	خُرِسْنَا‎ ḵurisnā	خُرِسْتُمْ‎ ḵuristum	خُرِسُوا‎ ḵurisū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	خُرِسْتُ‎ ḵuristu	خُرِسْتِ‎ ḵuristi	خُرِسَتْ‎ ḵurisat	خُرِسْتُمَا‎ ḵuristumā	خُرِسَتَا‎ ḵurisatā	خُرِسْنَا‎ ḵurisnā	خُرِسْتُنَّ‎ ḵuristunna	خُرِسْنَ‎ ḵurisna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُخْرَسُ‎ ʔuḵrasu	تُخْرَسُ‎ tuḵrasu	يُخْرَسُ‎ yuḵrasu	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	يُخْرَسَانِ‎ yuḵrasāni	نُخْرَسُ‎ nuḵrasu	تُخْرَسُونَ‎ tuḵrasūna	يُخْرَسُونَ‎ yuḵrasūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أُخْرَسُ‎ ʔuḵrasu	تُخْرَسِينَ‎ tuḵrasīna	تُخْرَسُ‎ tuḵrasu	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	تُخْرَسَانِ‎ tuḵrasāni	نُخْرَسُ‎ nuḵrasu	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُخْرَسَ‎ ʔuḵrasa	تُخْرَسَ‎ tuḵrasa	يُخْرَسَ‎ yuḵrasa	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	يُخْرَسَا‎ yuḵrasā	نُخْرَسَ‎ nuḵrasa	تُخْرَسُوا‎ tuḵrasū	يُخْرَسُوا‎ yuḵrasū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُخْرَسَ‎ ʔuḵrasa	تُخْرَسِي‎ tuḵrasī	تُخْرَسَ‎ tuḵrasa	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	نُخْرَسَ‎ nuḵrasa	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُخْرَسْ‎ ʔuḵras	تُخْرَسْ‎ tuḵras	يُخْرَسْ‎ yuḵras	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	يُخْرَسَا‎ yuḵrasā	نُخْرَسْ‎ nuḵras	تُخْرَسُوا‎ tuḵrasū	يُخْرَسُوا‎ yuḵrasū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُخْرَسْ‎ ʔuḵras	تُخْرَسِي‎ tuḵrasī	تُخْرَسْ‎ tuḵras	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	تُخْرَسَا‎ tuḵrasā	نُخْرَسْ‎ nuḵras	تُخْرَسْنَ‎ tuḵrasna	يُخْرَسْنَ‎ yuḵrasna

Khalaj

Noun

خِرس (xirs) (definite accusative خِرسی‎, plural خِرسلَر‎)

Arabic spelling of xirs (“bear”)

Declension

Declension of خرس

	singular	plural
nominative	خرس	خرسلَر‎
genitive	خرسیین‎	خرسلَریین‎
dative	خرسکه‎	خرسلَرکه‎
definite accusative	خرسی‎	خرسلَری‎
locative	خرسچه‎	خرسلَرچه‎
ablative	خرسده‎	خرسلَرده‎
instrumental	خرسله‎	خرسلَرله‎
equative	خرسوارا‎	خرسلَروارا‎
quantitative	خرسقَدَر‎	خرسلَرقَدَر‎

Persian

Iranian Persian	خرس
Dari	خرس
Tajik	хирс (xirs)

(xers, “bear”)

Etymology

From Proto-Iranian *Hŕ̥šah (compare Avestan 𐬀𐬭𐬴𐬀‎ (arṣ̌a), Ossetian арс (ars)), from Proto-Indo-Iranian *Hŕ̥ćšas (compare Sanskrit ऋक्ष (ṛkṣá)), from Proto-Indo-European *h₂ŕ̥tḱos. Compare Armenian արջ (arǰ), Greek άρκτος (árktos), αρκούδα (arkoúda), Latin ursus, French ours, Welsh arth.

Pronunciation

(Classical Persian): IPA^(key): /xiɾs/

(Dari): IPA^(key): /xɪɾs/

(Iranian Persian): IPA^(key): /xeɾs/
(Tajik): IPA^(key): /xiɾs/

Noun

خرس • (xers) (plural خرس‌ها‎ (xers-hâ))

bear
- c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, Reynold A. Nicholson, transl., مثنوی معنوی‎ [Masnavi-ye-Ma'navi], volume V, verse 2006:
  ‏شیر و گرگ و خرس و هر گور و دده، گرد بر گرد تو شب گرد آمده.‎‎
  šir o gorg o xers o har gur o dade, gerd bar gerd-e to šab gerd âmade.
  Lions and wolves and bears and onagers and [other] wild animals gather around thee by night.

Inflection

Enclitic-attached forms of خرس (xers)

Basic forms of خرس (xers)
	singular	plural
bare	خرس (xers)	خرس‌ها (xers-hấ) خرسا ^△ (xersấ)
definitive direct object	خرس را (xers râ) خرس رو ^△ (xerso)	خرس‌ها را (xers-hấ râ) خرسا رو ^△ (xersấ ro)
ezâfe	خرس (xers-e)	خرس‌های (xers-hấ-ye) خرسای ^△ (xersấ-ye)
marked indefinite or relative definite	خرسی (xers-i)	خرس‌هایی (xersấn-i, xers-hấ-i) خرسایی ^△ (xersấi)
^△ Colloquial.

Predicative forms of خرس (xers)
	singular	plural
1^st person (“I am, we are”)	خرسم‎ (xersam)	خرسیم‎ (xersim)
2^nd person (“you are”)	خرسی‎ (xersi)	خرسید‎ (xersid) خرسین‎ ^△ (xersin)
3^rd person (“he/she/it is, they are”)	خرس است‎ (xers ast) خرسه‎ ^△ (xerse)	خرسند‎ (xersand) خرسن‎ ^△ (xersan)
^△ Colloquial.

Derived terms

خرس آفتاب‎ (xers-e âftâbe, “sun bear”)
خرس تنبل‎ (xers-e tanbal, “sloth bear”)
خرس خاکستری‎ (xers-e xâkestari, “grizzly bear”)
خرس سیاه آسیایی‎ (xers-e siyâh-e âsiyâyi, “Asiatic black bear”)
خرس سیاه آمریکایی‎ (xers-e siyâh-e âmrikâyi, “American black bear”)
خرس سیاه‎ (xers-e siyâh, “black bear”)
خرس عینکی‎ (xers-e 'eynaki, “spectacled bear”)
خرس قطبی‎ (xers-e qotbi, “polar bear”)
خرس قهوه‌ای‎ (xers-e qahve-'i, “brown bear”)
خرس پاندا‎ (xers-e pândâ, “panda bear”)

Descendants

→ Munji: xərs
→ Ottoman Turkish: خرس‎ (hırs)
→ Pashto: خرس‎
→ Wakhi: خرس‎
→ Urdu: خرس‎ (xirs)
→ Yagnobi: хирс (xirs)

South Levantine Arabic

Root
خ ر س‎

Etymology

From Arabic خَرِسَ‎ (ḵarisa).

Pronunciation

IPA^(key): /xi.ris/, [ˈxi.rɪs]
Audio (al-Lidd) (file)

Verb

خرس • (ḵiris) (form I, present بخرس‎ (biḵras))

to be quiet, to shut up
Synonym: سكت‎ (sakat)

Conjugation

Conjugation of خرس (ḵiris)
		singular			plural
		1^st person	2^nd person	3^rd person	1^st person	2^nd person	3^rd person
past	m	خرست (ḵrist)	خرست (ḵrist)	خرس (ḵiris)	خرسنا (ḵrisna)	خرستو (ḵristu)	خرسو (ḵirsu)
past	f	خرست (ḵrist)	خرستي (ḵristi)	خرست (ḵirsat)	خرسنا (ḵrisna)	خرستو (ḵristu)	خرسو (ḵirsu)
present	m	بخرس (baḵras)	بتخرس (btiḵras)	بخرس (biḵras)	منخرس (mniḵras)	بتخرسو (btiḵrasu)	بخرسو (biḵrasu)
present	f	بخرس (baḵras)	بتخرسي (btiḵrasi)	بتخرس (btiḵras)	منخرس (mniḵras)	بتخرسو (btiḵrasu)	بخرسو (biḵrasu)
subjunctive	m	أخرس (ʔaḵras)	تخرس (tiḵras)	يخرس (yiḵras)	نخرس (niḵras)	تخرسو (tiḵrasu)	يخرسو (yiḵrasu)
subjunctive	f	أخرس (ʔaḵras)	تخرسي (tiḵrasi)	تخرس (tiḵras)	نخرس (niḵras)	تخرسو (tiḵrasu)	يخرسو (yiḵrasu)
imperative	m		اخرس (iḵras)			اخرسو (iḵrasu)
imperative	f		اخرسي (iḵrasi)			اخرسو (iḵrasu)

Urdu

Etymology

PIE word
*h₂ŕ̥tḱos

From Classical Persian ‎ (xirs, “bear”).

Pronunciation

(Standard Urdu) IPA^(key): /xɪɾs/

(Deccani) IPA^(key): /xɪɾs/

Noun

خرس • (xirs) ?

bear
a vulgar person; scoundrel; rogue

Declension

Declension of خرس
	singular	plural
direct	خرس‎ (xirs)	خرس‎ (xirs)
oblique	خرس‎ (xirs)	خرسوں‎ (xirsō̃)
vocative	خرس‎ (xirs)	خرسو‎ (xirsō)

Declension of خرس
	singular	plural
direct	خرس‎ (xirs)	خرسیں‎ (xirsẽ)
oblique	خرس‎ (xirs)	خرسوں‎ (xirsõ)
vocative	خرس‎ (xirs)	خرسو‎ (xirso)

Derived terms

خِرْس بازی‎ (xirs-bāzī, “roughhousing”)

References

“خرس”, in اُردُو لُغَت (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
Qureshi, Bashir Ahmad (1971), “خرس”, in Kitabistan's 20th Century Standard Dictionary‎, Lahore: Kitabistan Pub. Co.
Platts, John Thompson (1884), “خرس”, in A dictionary of Urdu, classical Hindi, and English, London: W. H. Allen & Co., →ISBN, →OCLC
“خرس”, in Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English] (in English), Noida, India: Rekhta Foundation, 2023.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.