شکر

See also: سکر‎, سكر‎, سكز‎, شكر‎, and ش ك ر‎

Baluchi

Noun

شَکَر • (šakar)

  1. sugar

See also

Mazanderani

Noun

شکر (šaker)

  1. sugar

Persian

Etymology

From Middle Persian 𐭱𐭪𐭥‎ (škʿ /šakar/), from Gandhari 𐨭𐨐𐨪‎ (śakara), from Sanskrit शर्करा (śárkarā, “ground or candied sugar, originally meaning grit, gravel”).

Pronunciation

Noun

Dari بوره‎
Iranian Persian شکر
Tajik шакар (šakar)

شکر • (šekar)

  1. sugar
  2. (figurative) sweet, beautiful speech
    • 1915, Muhammad Iqbal, اسرار خودی [The Secrets of the Self]:
      ‏گرچه هندی در عذوبت شکر است، طرز گفتار دری شیرین‌تر است.‎‎
      garče hendi dar 'ozubat šekar ast, tarz-e goftâr-e dari širin-tar ast.
      Though the Indian [language, i.e. Urdu] is sugar in its sweetness, the way of Dari [i.e. Persian] speech is sweeter yet.

Derived terms

  • شکرشکن‎ (šekar-šakan, “mellifluous”, literally “sugar-breaking”)
  • شکری‎ (šekari)

Descendants

(See also the entries at Middle Persian škl and Arabic سُكَّر‎ (sukkar) for descendants from Middle Persian)

  • → Baluchi: شکر‎ (šakkal)
  • → Bashkir: шәкәр (şäkär)
  • → Chechen: шекар (šekar)
  • → Hindustani:
  • → Karachay-Balkar: шекер (şeker)
  • → Kazakh: шекер (şeker)
  • → Kumyk: шекер (şeker)
  • → Kyrgyz: шекер (şeker)
  • → Proto-Mongolic: *šiker
    • Buryat: шэхэр (šexer)
    • East Yugur: shigir
    • Middle Mongol:
      • Mongolian: ᠰᠢᠬᠢᠷ (siqir), ᠰᠢᠬᠡᠷ (siker), ᠴᠢᠬᠢᠷ (čiqir)
        • Khalkha: чихэр (čixer)
        • Jerim: /ʃixər/
        • Juu Uda:
          • Baarin: /ʃixər/
          • Aru Khorchin: /t͡ʃʰixər/
        • Ulan Tsab: /t͡ʃixər/, /t͡ʃʰixər/
        • Shilingol: /t͡ʃixər/
        • Ordos: /ʃikxər/
      • → Arabic: شيكر‎ (šiker, šikir)
      • → Chinese: 扯克兒/扯克儿 (čeker) (Beilu Yiyu)
      • → Uyghur: شېكەر‎ (shëker)
    • Written Oirat:
  • → Ossetian: сӕкӕр (sækær)
  • → Ottoman Turkish: شكر‎ (şeker)
  • → Pashto: شکره‎ (šakᶕra)
  • → Punjabi: ਸ਼ੱਕਰ (śakkar)
  • → Shor: сакер (saker)
  • → Tatar: шикәр (şikär)
  • → Turkmen: şeker
  • → Uzbek: shakar
  • → Western Panjabi: شکر‎

Etymology 2

Borrowed from Arabic شُكْر‎ (šukr).

Noun

شکر • (šokr)

  1. (especially religion) gratitude, thankfulness
    ‏شکر کردن‎ ― šokr kardan ― to thank God
    ‏خدا را شکر!‎‎ ― xodâ râ šokr! ― Thank God!

Punjabi

Etymology

Borrowed from Persian شکر‎ (šekar, “sugar”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ʃəkː(ə)ɾ/

Noun

شکر • (śakkar) m (Gurmukhi spelling ਸ਼ੱਕਰ)

  1. sugar

Declension

This noun needs an inflection-table template.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.