قلع

Arabic

Etymology 1

From the root ق ل ع‎ (q-l-ʕ).

Verb

قَلَعَ • (qalaʕa) I, non-past يَقْلَعُ‎‎ (yaqlaʕu)

  1. to pluck out, to uproot
Conjugation

Verb

قَلَّعَ • (qallaʕa) II, non-past يُقَلِّعُ‎‎ (yuqalliʕu)

  1. to pluck out, to uproot
Conjugation

Noun

قَلْع • (qalʕ) m

  1. verbal noun of قَلَعَ (qalaʕa) (form I)
Declension

Etymology 2

Borrowed from Aramaic קִלְעָא‎ (qilʿā, “sail”).

Noun

قِلْع • (qilʕ) m (plural قُلُوع‎ (qulūʕ) or قِلَاع‎ (qilāʕ))

  1. sail, canvas
Declension

References

  • “qlˁ”, in The Comprehensive Aramaic Lexicon Project, Cincinnati: Hebrew Union College, 1986–
  • Fraenkel, Siegmund (1886) Die aramäischen Fremdwörter im Arabischen (in German), Leiden: E. J. Brill, page 224
  • Freytag, Georg (1837), “قلع”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum (in Latin), volume 4, Halle: C. A. Schwetschke, page 489

Persian

Etymology

From Arabic قَلَعِيّ‎ (qalaʕiyy).

Pronunciation

  • (Dari): IPA(key): /qalʔ/

Noun

قلع • (qal')

  1. tin
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.