كندو

From Proto-Turkic *kẹntü.

كندو (gändü)

1. he, she, him, himself, herself
   • XIII-th century, Şeyyad Hamza, Yūsuf u Züleyhā; reprinted in Гузеев, В.Г., editor, Староосманский язык, 1979:

     ‏امدى دكلك سوزومه طوتك قلاق
     بر سوز ايدم كيم شكردن طاتلوراق
     واردى كنعانده بر سرور كشى
     آدى يعقوب كندو پيغامبركشى‎‎

     Imdi diŋläŋ sözümä dutuŋ qulaq
     Bir söz äyidäm kim šäkkärdän datluraq
     Vardï Kän'ānda bir särvär kiši
     Adï Ya'qūb gändü peyɣāmbär kiši
     

     Now listen, turn your ears to my word(s)
     I will tell you word(s) that are tastier than sugar
     There was a master man in Canaan
     His name [was] Jacob, himself [he was] a prophet man.

• کندوز‎ (gändüz)

• Azerbaijani: gəndi (dialectal)
• Gagauz: kendi
• Ottoman Turkish: كندو‎ (kendi/kendü)
  • Turkish: kendi