Almancı

Turkish

Etymology

From Alman (“German”) +‎ cı.

Pronunciation
  • IPA(key): [ɑɫ.mɑn.ˈdʒɯ]

Proper noun

Almancı

  1. a German sympathizer
  2. someone with a Turkish origin who lives and works in Germany.

Declension
Inflection
Nominative Almancı
Definite accusative Almancıyı
Singular Plural
Nominative Almancı Almancılar
Definite accusative Almancıyı Almancıları
Dative Almancıya Almancılara
Locative Almancıda Almancılarda
Ablative Almancıdan Almancılardan
Genitive Almancının Almancıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular Almancım Almancılarım
2nd singular Almancın Almancıların
3rd singular Almancısı Almancıları
1st plural Almancımız Almancılarımız
2nd plural Almancınız Almancılarınız
3rd plural Almancıları Almancıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular Almancıyım Almancılarım
2nd singular Almancısın Almancılarsın
3rd singular Almancı
Almancıdır		 Almancılar
Almancılardır
1st plural Almancıyız Almancılarız
2nd plural Almancısınız Almancılarsınız
3rd plural Almancılar Almancılardır

Synonyms
  • (someone with a Turkish origin who lives and works in Germany): gurbetçi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.