algebraik

Polish

Etymology

From algebra +‎ -ik. First attested in 1836.[1][2]

Pronunciation

IPA^(key): /al.ɡɛbˈra.ik/
Rhymes: -aik
Syllabification: al‧geb‧ra‧ik

Noun

algebraik m pers

algebraist

Declension

Declension of algebraik

	singular	plural
nominative	algebraik	algebraicy
genitive	algebraika	algebraików
dative	algebraikowi	algebraikom
accusative	algebraika	algebraików
instrumental	algebraikiem	algebraikami
locative	algebraiku	algebraikach
vocative	algebraiku	algebraicy

Related terms

adjective

algebraiczny

adverb

algebraicznie

noun

algebra

References

Encyklopedya powszechna : zbiór wiadomości najpotrzebniejszych dla wszystkich stanów. T. 1.‎, 1836, page 483
algebraik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

algebraik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
algebraik in Polish dictionaries at PWN
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “algebraik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 24

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.