błaźnić

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *blaznìti. By surface analysis, błazen +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈbwaʑ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aʑɲit͡ɕ
  • Syllabification: błaź‧nić

Verb

błaźnić impf (perfective zbłaźnić)

  1. (reflexive) to make a fool of oneself
    Synonyms: błaznować, wygłupiać się

Conjugation
Conjugation of błaźnić impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive błaźnić
present tense 1st błaźnię błaźnimy
2nd błaźnisz błaźnicie
3rd błaźni błaźnią
impersonal błaźni się
past tense 1st błaźniłem błaźniłam błaźniliśmy błaźniłyśmy
2nd błaźniłeś błaźniłaś błaźniliście błaźniłyście
3rd błaźnił błaźniła błaźniło błaźnili błaźniły
impersonal błaźniono
future tense 1st będę błaźnił,
będę błaźnić
 będę błaźniła,
będę błaźnić
 będziemy błaźnili,
będziemy błaźnić
 będziemy błaźniły,
będziemy błaźnić
2nd będziesz błaźnił,
będziesz błaźnić
 będziesz błaźniła,
będziesz błaźnić
 będziecie błaźnili,
będziecie błaźnić
 będziecie błaźniły,
będziecie błaźnić
3rd będzie błaźnił,
będzie błaźnić
 będzie błaźniła,
będzie błaźnić
 będzie błaźniło,
będzie błaźnić
 będą błaźnili,
będą błaźnić
 będą błaźniły,
będą błaźnić
impersonal będzie błaźnić się
conditional 1st błaźniłbym błaźniłabym błaźnilibyśmy błaźniłybyśmy
2nd błaźniłbyś błaźniłabyś błaźnilibyście błaźniłybyście
3rd błaźniłby błaźniłaby błaźniłoby błaźniliby błaźniłyby
impersonal błaźniono by
imperative 1st niech błaźnię błaźnijmy
2nd błaźnij błaźnijcie
3rd niech błaźni niech błaźnią
active adjectival participle błaźniący błaźniąca błaźniące błaźniący błaźniące
contemporary adverbial participle błaźniąc
verbal noun błaźnienie
adjectives
adverb
nouns
verb

Further reading
  • błaźnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • błaźnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.