bağıntı

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish باغ‎ (baġ, “anything with which a thing is tied, bound or fastened together”)[1], from Proto-Turkic *bāg (“the act of binding, bond, knot”)[2], morphologically bağ +‎ -ın +‎ -tı.

Pronunciation
  • IPA(key): /baːɯnˈtɯ/
  • Hyphenation: ba‧ğın‧tı

Noun

bağıntı (definite accusative bağıntıyı, plural bağıntılar)

  1. The connection that mutually correlates two or more things; correlation, relation.
    Synonym: korelasyon

Declension
Inflection
Nominative bağıntı
Definite accusative bağıntıyı
Singular Plural
Nominative bağıntı bağıntılar
Definite accusative bağıntıyı bağıntıları
Dative bağıntıya bağıntılara
Locative bağıntıda bağıntılarda
Ablative bağıntıdan bağıntılardan
Genitive bağıntının bağıntıların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular bağıntım bağıntılarım
2nd singular bağıntın bağıntıların
3rd singular bağıntısı bağıntıları
1st plural bağıntımız bağıntılarımız
2nd plural bağıntınız bağıntılarınız
3rd plural bağıntıları bağıntıları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular bağıntımı bağıntılarımı
2nd singular bağıntını bağıntılarını
3rd singular bağıntısını bağıntılarını
1st plural bağıntımızı bağıntılarımızı
2nd plural bağıntınızı bağıntılarınızı
3rd plural bağıntılarını bağıntılarını
Dative
Singular Plural
1st singular bağıntıma bağıntılarıma
2nd singular bağıntına bağıntılarına
3rd singular bağıntısına bağıntılarına
1st plural bağıntımıza bağıntılarımıza
2nd plural bağıntınıza bağıntılarınıza
3rd plural bağıntılarına bağıntılarına
Locative
Singular Plural
1st singular bağıntımda bağıntılarımda
2nd singular bağıntında bağıntılarında
3rd singular bağıntısında bağıntılarında
1st plural bağıntımızda bağıntılarımızda
2nd plural bağıntınızda bağıntılarınızda
3rd plural bağıntılarında bağıntılarında
Ablative
Singular Plural
1st singular bağıntımdan bağıntılarımdan
2nd singular bağıntından bağıntılarından
3rd singular bağıntısından bağıntılarından
1st plural bağıntımızdan bağıntılarımızdan
2nd plural bağıntınızdan bağıntılarınızdan
3rd plural bağıntılarından bağıntılarından
Genitive
Singular Plural
1st singular bağıntımın bağıntılarımın
2nd singular bağıntının bağıntılarının
3rd singular bağıntısının bağıntılarının
1st plural bağıntımızın bağıntılarımızın
2nd plural bağıntınızın bağıntılarınızın
3rd plural bağıntılarının bağıntılarının

References
  1. Redhouse, James W. (1890), “باغ”, in A Turkish and English Lexicon, Constantinople: A. H. Boyajian, page 329
  2. Nişanyan, Sevan (2002–), “bağ1”, in Nişanyan Sözlük

Further reading
  • bağıntı in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.