bindować

Polish

Etymology

Borrowed from English bind + -ować.[1] By surface analysis, binda +‎ -ować.[2] First attested in 1900.[3][4]

Pronunciation

  • IPA(key): /binˈdɔ.vat͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: bin‧do‧wać

Verb

bindować impf (perfective zbindować)

  1. (transitive) to comb bind
    bindować dokumenty ― to comb bind documents
    bindować książki ― to comb bind books

Conjugation

nouns

References

  1. bindować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  2. Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021) Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  3. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900–1927), “bindować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warsaw
  4. bindować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

  • bindować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • bindować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.