bogacić

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish bogacić, from Proto-Slavic *bogatiti (sę). By surface analysis, bogaty +‎ -ić.

Pronunciation

  • IPA(key): /bɔˈɡa.t͡ɕit͡ɕ/
  • (file)
  • (file)
  • Rhymes: -at͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: bo‧ga‧cić

Verb

bogacić impf

  1. (transitive) to make rich (to cause to have more money)
    Synonym: wzbogacać
    Antonyms: ubożyć, zubażać
  2. (transitive) to enrich (to enhance)
    Synonyms: ubogacać, wzbogacać
  3. (reflexive) to get rich [+ na (locative) = off of what] [+ o or w (accusative) = in what]
    Synonyms: (rare) bogacieć, wzbogacać się
    Antonyms: biednieć, ubożeć
    Codziennie ciężko pracuję, ale nigdy się nie bogacę. ― I work hard every day, but I never get rich.
    społeczeństwo bogaci się ― society gets rich
    bogacić się na handlu ― to get rich
    bogacić się na przemycie ― to get rich smuggling
    bogacić się na czyimś nieszczęściu ― to get rich off of someone's luck
    bogacić się szybko ― to get rich quick
    bogacić się czyimś kosztem ― to get rich at someone's cost
    chęć bogacenia się ― the want to get rich
    możliwość bogacenia się ― the possibility of getting rich
    źródło bogacenia się ― a source of getting rich
  4. (reflexive) to become enriched (to be enhanced) [+ w (accusative)]
    Synonym: wzbogacać się

Conjugation

Derived terms

proverb
  • oszczędnością i pracą ludzie się bogacą
verbs
adjectives
adverb
nouns
verb
  • bogacić impf

Further reading

  • bogacić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • bogacić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.