címünk

Hungarian

Etymology

cím +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈt͡siːmyŋk]
  • Hyphenation: cí‧münk

Noun

címünk

  1. first-person plural (single possession) possessive of cím

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative címünk —
accusative címünket —
dative címünknek —
instrumental címünkkel —
causal-final címünkért —
translative címünkké —
terminative címünkig —
essive-formal címünkként —
essive-modal címünkül —
inessive címünkben —
superessive címünkön —
adessive címünknél —
illative címünkbe —
sublative címünkre —
allative címünkhöz —
elative címünkből —
delative címünkről —
ablative címünktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.