ciemiężyciel

Polish

Etymology

From ciemiężyć +‎ -ciel.

Pronunciation

IPA^(key): /t͡ɕɛ.mʲɛŋˈʐɨ.t͡ɕɛl/

Noun

ciemiężyciel m pers (feminine ciemiężycielka)

oppressor
Synonyms: ciemięzca, gnębiciel

Declension

declension of ciemiężyciel

	singular	plural
nominative	ciemiężyciel	ciemiężyciele
genitive	ciemiężyciela	ciemiężycieli
dative	ciemiężycielowi	ciemiężycielom
accusative	ciemiężyciela	ciemiężycieli
instrumental	ciemiężycielem	ciemiężycielami
locative	ciemiężycielu	ciemiężycielach
vocative	ciemiężycielu	ciemiężyciele

Further reading

ciemiężyciel in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.