dalszövegünk

Hungarian

Etymology

dalszöveg +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdɒlsøvɛɡyŋk]
  • Hyphenation: dal‧szö‧ve‧günk

Noun

dalszövegünk

  1. first-person plural single-possession possessive of dalszöveg

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative dalszövegünk —
accusative dalszövegünket —
dative dalszövegünknek —
instrumental dalszövegünkkel —
causal-final dalszövegünkért —
translative dalszövegünkké —
terminative dalszövegünkig —
essive-formal dalszövegünkként —
essive-modal dalszövegünkül —
inessive dalszövegünkben —
superessive dalszövegünkön —
adessive dalszövegünknél —
illative dalszövegünkbe —
sublative dalszövegünkre —
allative dalszövegünkhöz —
elative dalszövegünkből —
delative dalszövegünkről —
ablative dalszövegünktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.