dobóść

Polish

Etymology

From do- +‎ bóść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈdɔ.buɕt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔbuɕt͡ɕ
  • Syllabification: do‧bóść

Verb

dobóść pf

  1. (transitive, colloquial) to bother a lot, to upset a lot
    Synonym: dokuczyć

Conjugation
Conjugation of dobóść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive dobóść
future tense 1st dobodę dobodziemy
2nd dobodziesz dobodziecie
3rd dobodzie dobodą
impersonal dobodzie się
past tense 1st dobódłem dobodłam dobodliśmy dobodłyśmy
2nd dobódłeś dobodłaś dobodliście dobodłyście
3rd dobódł dobodła dobodło dobodli dobodły
impersonal dobodzono
conditional 1st dobódłbym dobodłabym dobodlibyśmy dobodłybyśmy
2nd dobódłbyś dobodłabyś dobodlibyście dobodłybyście
3rd dobódłby dobodłaby dobodłoby dobodliby dobodłyby
impersonal dobodzono by
imperative 1st niech dobodę dobódźmy
2nd dobódź dobódźcie
3rd niech dobodzie niech dobodą
passive adjectival participle dobodzony dobodzona dobodzone dobodzeni dobodzone
anterior adverbial participle dobódłszy
verbal noun dobodzenie

Further reading
  • dobóść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dobóść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.