dygać

Polish

Etymology

From dygu +‎ -ać, ultimately onomatopoeic.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈdɨ.ɡat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨɡat͡ɕ
  • Syllabification: dy‧gać

Verb

dygać impf (perfective dygnąć)

  1. (intransitive) to curtsey
  2. (intransitive, colloquial) to worry, to fear
    Synonyms: see Thesaurus:bać się

Conjugation
Conjugation of dygać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive dygać
present tense 1st dygam dygamy
2nd dygasz dygacie
3rd dyga dygają
impersonal dyga się
past tense 1st dygałem dygałam dygaliśmy dygałyśmy
2nd dygałeś dygałaś dygaliście dygałyście
3rd dygał dygała dygało dygali dygały
impersonal dygano
future tense 1st będę dygał,
będę dygać
 będę dygała,
będę dygać
 będziemy dygali,
będziemy dygać
 będziemy dygały,
będziemy dygać
2nd będziesz dygał,
będziesz dygać
 będziesz dygała,
będziesz dygać
 będziecie dygali,
będziecie dygać
 będziecie dygały,
będziecie dygać
3rd będzie dygał,
będzie dygać
 będzie dygała,
będzie dygać
 będzie dygało,
będzie dygać
 będą dygali,
będą dygać
 będą dygały,
będą dygać
impersonal będzie dygać się
conditional 1st dygałbym dygałabym dygalibyśmy dygałybyśmy
2nd dygałbyś dygałabyś dygalibyście dygałybyście
3rd dygałby dygałaby dygałoby dygaliby dygałyby
impersonal dygano by
imperative 1st niech dygam dygajmy
2nd dygaj dygajcie
3rd niech dyga niech dygają
active adjectival participle dygający dygająca dygające dygający dygające
contemporary adverbial participle dygając
verbal noun dyganie

Derived terms
verbs
  • wydygać pf
adjective
  • wydygany

Further reading
  • dygać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dygać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.