eixarrancar
Catalan
Etymology
From eixancarrar by metathesis.
Verb
eixarrancar (first-person singular present eixarranco, past participle eixarrancat)
- Alternative form of eixancarrar (“to spread the legs”)
Conjugation
Conjugation of eixarrancar (first conjugation)
| infinitive | eixarrancar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | eixarrancant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | eixarrancat | eixarrancada | |||||
| plural | eixarrancats | eixarrancades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | eixarranco | eixarranques | eixarranca | eixarranquem | eixarranqueu | eixarranquen | |
| imperfect | eixarrancava | eixarrancaves | eixarrancava | eixarrancàvem | eixarrancàveu | eixarrancaven | |
| future | eixarrancaré | eixarrancaràs | eixarrancarà | eixarrancarem | eixarrancareu | eixarrancaran | |
| preterite | eixarranquí | eixarrancares | eixarrancà | eixarrancàrem | eixarrancàreu | eixarrancaren | |
| conditional | eixarrancaria | eixarrancaries | eixarrancaria | eixarrancaríem | eixarrancaríeu | eixarrancarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | eixarranqui | eixarranquis | eixarranqui | eixarranquem | eixarranqueu | eixarranquin | |
| imperfect | eixarranqués | eixarranquessis | eixarranqués | eixarranquéssim | eixarranquéssiu | eixarranquessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | eixarranca | eixarranqui | eixarranquem | eixarranqueu | eixarranquin | ||
Further reading
- “eixarrancar” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.