eziyetçi

Turkish

Etymology

Noun

eziyetçi (definite accusative eziyetçiyi, plural eziyetçiler)

  1. tormentor

Declension
Inflection
Nominative eziyetçi
Definite accusative eziyetçiyi
Singular Plural
Nominative eziyetçi eziyetçiler
Definite accusative eziyetçiyi eziyetçileri
Dative eziyetçiye eziyetçilere
Locative eziyetçide eziyetçilerde
Ablative eziyetçiden eziyetçilerden
Genitive eziyetçinin eziyetçilerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular eziyetçim eziyetçilerim
2nd singular eziyetçin eziyetçilerin
3rd singular eziyetçisi eziyetçileri
1st plural eziyetçimiz eziyetçilerimiz
2nd plural eziyetçiniz eziyetçileriniz
3rd plural eziyetçileri eziyetçileri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular eziyetçiyim eziyetçilerim
2nd singular eziyetçisin eziyetçilersin
3rd singular eziyetçi
eziyetçidir		 eziyetçiler
eziyetçilerdir
1st plural eziyetçiyiz eziyetçileriz
2nd plural eziyetçisiniz eziyetçilersiniz
3rd plural eziyetçiler eziyetçilerdir

See also
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.