eziyetçilik

Turkish

Etymology

From eziyetçi +‎ -lik.

Noun

eziyetçilik (definite accusative eziyetçiliği, plural eziyetçilikler)

  1. What the tormentor does

Declension
Inflection
Nominative eziyetçilik
Definite accusative eziyetçiliği
Singular Plural
Nominative eziyetçilik eziyetçilikler
Definite accusative eziyetçiliği eziyetçilikleri
Dative eziyetçiliğe eziyetçiliklere
Locative eziyetçilikte eziyetçiliklerde
Ablative eziyetçilikten eziyetçiliklerden
Genitive eziyetçiliğin eziyetçiliklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular eziyetçiliğim eziyetçiliklerim
2nd singular eziyetçiliğin eziyetçiliklerin
3rd singular eziyetçiliği eziyetçilikleri
1st plural eziyetçiliğimiz eziyetçiliklerimiz
2nd plural eziyetçiliğiniz eziyetçilikleriniz
3rd plural eziyetçilikleri eziyetçilikleri
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.