gözlükçü

Turkish

Etymology

From gözlük (“spectacles”) +‎ -çü.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɟœzlyktʃy/

Noun

gözlükçü (definite accusative gözlükçüyü, plural gözlükçüler)

  1. optician

Declension
Inflection
Nominative gözlükçü
Definite accusative gözlükçüyü
Singular Plural
Nominative gözlükçü gözlükçüler
Definite accusative gözlükçüyü gözlükçüleri
Dative gözlükçüye gözlükçülere
Locative gözlükçüde gözlükçülerde
Ablative gözlükçüden gözlükçülerden
Genitive gözlükçünün gözlükçülerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular gözlükçüm gözlükçülerim
2nd singular gözlükçün gözlükçülerin
3rd singular gözlükçüsü gözlükçüleri
1st plural gözlükçümüz gözlükçülerimiz
2nd plural gözlükçünüz gözlükçüleriniz
3rd plural gözlükçüleri gözlükçüleri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular gözlükçüyüm gözlükçülerim
2nd singular gözlükçüsün gözlükçülersin
3rd singular gözlükçü
gözlükçüdür		 gözlükçüler
gözlükçülerdir
1st plural gözlükçüyüz gözlükçüleriz
2nd plural gözlükçüsünüz gözlükçülersiniz
3rd plural gözlükçüler gözlükçülerdir

Derived terms
  • gözlükçülük
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.