kwaknąć

Polish

Etymology

From kwakać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈkfak.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aknɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: kwak‧nąć

Verb

kwaknąć pf (imperfective kwakać)

  1. (intransitive) to quack (to make a noise like a duck)

Conjugation
Conjugation of kwaknąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive kwaknąć
future tense 1st kwaknę kwakniemy
2nd kwakniesz kwakniecie
3rd kwaknie kwakną
impersonal kwaknie się
past tense 1st kwaknąłem kwaknęłam kwaknęliśmy kwaknęłyśmy
2nd kwaknąłeś kwaknęłaś kwaknęliście kwaknęłyście
3rd kwaknął kwaknęła kwaknęło kwaknęli kwaknęły
impersonal kwaknięto
conditional 1st kwaknąłbym kwaknęłabym kwaknęlibyśmy kwaknęłybyśmy
2nd kwaknąłbyś kwaknęłabyś kwaknęlibyście kwaknęłybyście
3rd kwaknąłby kwaknęłaby kwaknęłoby kwaknęliby kwaknęłyby
impersonal kwaknięto by
imperative 1st niech kwaknę kwaknijmy
2nd kwaknij kwaknijcie
3rd niech kwaknie niech kwakną
anterior adverbial participle kwaknąwszy
verbal noun kwaknięcie

Derived terms
noun
  • kwaknięcie

Further reading
  • kwaknąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • kwaknąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.