namłócić

Polish

Etymology

From na- +‎ młócić.

Pronunciation
  • IPA(key): /naˈmwu.t͡ɕit͡ɕ/
  • Rhymes: -ut͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: na‧młó‧cić

Verb

namłócić pf (imperfective młócić)

  1. (transitive) to thresh
  2. (colloquial, transitive) to thrash, to pommel
  3. (transitive, slang) to play a game obsessively

Conjugation
Conjugation of namłócić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive namłócić
future tense 1st namłócę namłócimy
2nd namłócisz namłócicie
3rd namłóci namłócą
impersonal namłóci się
past tense 1st namłóciłem namłóciłam namłóciliśmy namłóciłyśmy
2nd namłóciłeś namłóciłaś namłóciliście namłóciłyście
3rd namłócił namłóciła namłóciło namłócili namłóciły
impersonal namłócono
conditional 1st namłóciłbym namłóciłabym namłócilibyśmy namłóciłybyśmy
2nd namłóciłbyś namłóciłabyś namłócilibyście namłóciłybyście
3rd namłóciłby namłóciłaby namłóciłoby namłóciliby namłóciłyby
impersonal namłócono by
imperative 1st niech namłócę namłóćmy
2nd namłóć namłóćcie
3rd niech namłóci niech namłócą
passive adjectival participle namłócony namłócona namłócone namłóceni namłócone
anterior adverbial participle namłóciwszy
verbal noun namłócenie
nouns
  • młócarnia
  • młócarz
  • młócenie
  • młócka

Further reading
  • namłócić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • namłócić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.