obowiązać

Polish

Etymology

From ob- +‎ o- +‎ wiązać. Compare obwiązać.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔ.bɔˈvjɔw̃.zat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔw̃zat͡ɕ
  • Syllabification: o‧bo‧wią‧zać

Verb

obowiązać pf (imperfective obowiązywać)

  1. (transitive, archaic) to bind, to oblige (compel by authority, law, duty or other social tie)

Conjugation
Conjugation of obowiązać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive obowiązać
future tense 1st obowiążę obowiążemy
2nd obowiążesz obowiążecie
3rd obowiąże obowiążą
impersonal obowiąże się
past tense 1st obowiązałem obowiązałam obowiązaliśmy obowiązałyśmy
2nd obowiązałeś obowiązałaś obowiązaliście obowiązałyście
3rd obowiązał obowiązała obowiązało obowiązali obowiązały
impersonal obowiązano
conditional 1st obowiązałbym obowiązałabym obowiązalibyśmy obowiązałybyśmy
2nd obowiązałbyś obowiązałabyś obowiązalibyście obowiązałybyście
3rd obowiązałby obowiązałaby obowiązałoby obowiązaliby obowiązałyby
impersonal obowiązano by
imperative 1st niech obowiążę obowiążmy
2nd obowiąż obowiążcie
3rd niech obowiąże niech obowiążą
passive adjectival participle obowiązany obowiązana obowiązane obowiązani obowiązane
anterior adverbial participle obowiązawszy
verbal noun obowiązanie

Derived terms
adjective
noun
verb

Further reading
  • obowiązać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • obowiązać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.