zobowiązać

Polish

Etymology

From z- +‎ obowiązać.

Pronunciation
  • IPA(key): /zɔ.bɔˈvjɔw̃.zat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔw̃zat͡ɕ
  • Syllabification: zo‧bo‧wią‧zać

Verb

zobowiązać pf (imperfective zobowiązywać)

  1. (transitive) to obligate, to oblige [+ (accusative) do (genitive) = (somebody) to do (something)]
  2. (reflexive) to commit, to undertake, to pledge

Conjugation
Conjugation of zobowiązać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zobowiązać
future tense 1st zobowiążę zobowiążemy
2nd zobowiążesz zobowiążecie
3rd zobowiąże zobowiążą
impersonal zobowiąże się
past tense 1st zobowiązałem zobowiązałam zobowiązaliśmy zobowiązałyśmy
2nd zobowiązałeś zobowiązałaś zobowiązaliście zobowiązałyście
3rd zobowiązał zobowiązała zobowiązało zobowiązali zobowiązały
impersonal zobowiązano
conditional 1st zobowiązałbym zobowiązałabym zobowiązalibyśmy zobowiązałybyśmy
2nd zobowiązałbyś zobowiązałabyś zobowiązalibyście zobowiązałybyście
3rd zobowiązałby zobowiązałaby zobowiązałoby zobowiązaliby zobowiązałyby
impersonal zobowiązano by
imperative 1st niech zobowiążę zobowiążmy
2nd zobowiąż zobowiążcie
3rd niech zobowiąże niech zobowiążą
passive adjectival participle zobowiązany zobowiązana zobowiązane zobowiązani zobowiązane
anterior adverbial participle zobowiązawszy
verbal noun zobowiązanie

Further reading
  • zobowiązać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zobowiązać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.