obwieść

Polish

Etymology

From ob- +‎ wieść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɔb.vjɛɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔbvjɛɕt͡ɕ
  • Syllabification: ob‧wieść
  • Homophone: obwieźć

Verb

obwieść pf (imperfective obwodzić)

  1. (transitive) to outline, to border, to frame
  2. (transitive) to guide around, to lead around, to show around

Conjugation
Conjugation of obwieść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive obwieść
future tense 1st obwiodę obwiedziemy
2nd obwiedziesz obwiedziecie
3rd obwiedzie obwiodą
impersonal obwiedzie się
past tense 1st obwiodłem obwiodłam obwiedliśmy obwiodłyśmy
2nd obwiodłeś obwiodłaś obwiedliście obwiodłyście
3rd obwiódł obwiodła obwiodło obwiedli obwiodły
impersonal obwiedziono
conditional 1st obwiódłbym obwiodłabym obwiedlibyśmy obwiodłybyśmy
2nd obwiódłbyś obwiodłabyś obwiedlibyście obwiodłybyście
3rd obwiódłby obwiodłaby obwiodłoby obwiedliby obwiodłyby
impersonal obwiedziono by
imperative 1st niech obwiodę obwiedźmy
2nd obwiedź obwiedźcie
3rd niech obwiedzie niech obwiodą
passive adjectival participle obwiedziony obwiedziona obwiedzione obwiedzeni obwiedzione
anterior adverbial participle obwiódłszy
verbal noun obwiedzenie

Further reading
  • obwieść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • obwieść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.