osławić

Polish

Etymology

From o- +‎ sławić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔsˈwa.vit͡ɕ/
  • Rhymes: -avit͡ɕ
  • Syllabification: os‧ła‧wić

Verb

osławić pf (imperfective osławiać)

  1. (transitive, archaic) to defame, to slander, to vilify (to make someone ill-famed)
    Synonyms: see Thesaurus:obrażać
    Synonyms: obmówić, zniesławić
  2. (reflexive, archaic) to be ill-famed

Conjugation
Conjugation of osławić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive osławić
future tense 1st osławię osławimy
2nd osławisz osławicie
3rd osławi osławią
impersonal osławi się
past tense 1st osławiłem osławiłam osławiliśmy osławiłyśmy
2nd osławiłeś osławiłaś osławiliście osławiłyście
3rd osławił osławiła osławiło osławili osławiły
impersonal osławiono
conditional 1st osławiłbym osławiłabym osławilibyśmy osławiłybyśmy
2nd osławiłbyś osławiłabyś osławilibyście osławiłybyście
3rd osławiłby osławiłaby osławiłoby osławiliby osławiłyby
impersonal osławiono by
imperative 1st niech osławię osławmy
2nd osław osławcie
3rd niech osławi niech osławią
passive adjectival participle osławiony osławiona osławione osławieni osławione
anterior adverbial participle osławiwszy
verbal noun osławienie

Derived terms
adjective

Further reading
  • osławić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • osławić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.