połamać

Polish

Etymology

From po- +‎ łamać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈwa.mat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -amat͡ɕ
  • Syllabification: po‧ła‧mać

Verb

połamać pf

  1. (transitive) to break many things or in many places
  2. (reflexive) to break, to become broken

Conjugation
Conjugation of połamać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive połamać
future tense 1st połamię połamiemy
2nd połamiesz połamiecie
3rd połamie połamią
impersonal połamie się
past tense 1st połamałem połamałam połamaliśmy połamałyśmy
2nd połamałeś połamałaś połamaliście połamałyście
3rd połamał połamała połamało połamali połamały
impersonal połamano
conditional 1st połamałbym połamałabym połamalibyśmy połamałybyśmy
2nd połamałbyś połamałabyś połamalibyście połamałybyście
3rd połamałby połamałaby połamałoby połamaliby połamałyby
impersonal połamano by
imperative 1st niech połamię połammy
2nd połam połamcie
3rd niech połamie niech połamią
passive adjectival participle połamany połamana połamane połamani połamane
anterior adverbial participle połamawszy
verbal noun połamanie

Further reading
  • połamać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • połamać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.