łamać

Polish

Inherited from Proto-Slavic *lamati.

łamać impf (perfective złamać)

(transitive, reflexive) to break, to snap; to break a long, thin, brittle object into pieces
Silna wichura łamała gałęzie w lesie. ― A strong wind was snapping branches in the forest.
(transitive) to break, violate, not follow, not act according to (e.g. a rule or a law)
(reflexive, colloquial) to break down

Conjugation of łamać impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		łamać
present tense	1^st	łamię			łamiemy
	2^nd	łamiesz			łamiecie
	3^rd	łamie			łamią
	impersonal	łamie się
past tense	1^st	łamałem	łamałam		łamaliśmy	łamałyśmy
	2^nd	łamałeś	łamałaś		łamaliście	łamałyście
	3^rd	łamał	łamała	łamało	łamali	łamały
	impersonal	łamano
future tense	1^st	będę łamał, będę łamać	będę łamała, będę łamać		będziemy łamali, będziemy łamać	będziemy łamały, będziemy łamać
	2^nd	będziesz łamał, będziesz łamać	będziesz łamała, będziesz łamać		będziecie łamali, będziecie łamać	będziecie łamały, będziecie łamać
	3^rd	będzie łamał, będzie łamać	będzie łamała, będzie łamać	będzie łamało, będzie łamać	będą łamali, będą łamać	będą łamały, będą łamać
	impersonal	będzie łamać się
conditional	1^st	łamałbym	łamałabym		łamalibyśmy	łamałybyśmy
	2^nd	łamałbyś	łamałabyś		łamalibyście	łamałybyście
	3^rd	łamałby	łamałaby	łamałoby	łamaliby	łamałyby
	impersonal	łamano by
imperative	1^st	niech łamię			łammy
	2^nd	łam			łamcie
	3^rd	niech łamie			niech łamią
active adjectival participle		łamiący	łamiąca	łamiące	łamiący	łamiące
passive adjectival participle		łamany	łamana	łamane	łamani	łamane
contemporary adverbial participle		łamiąc
verbal noun		łamanie

adjectives

nouns

verbs

adjectives

nouns

verbs

Inherited from Proto-Slavic *lamati.

łamać (imperfective, perfective złamać)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.