połasić

Polish

Etymology

From po- +‎ łasić.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈwa.ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aɕit͡ɕ
  • Syllabification: po‧ła‧sić

Verb

połasić pf (imperfective łasić)

  1. (reflexive, of animals) to fawn, to nuzzle [+ do (genitive) = on someone]

Verb

połasić pf

  1. (reflexive, colloquial) to covet, to help oneself [+ na (accusative) = to something]
    Synonyms: połakomić się, połaszczyć się, złasić się

Conjugation
Conjugation of połasić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive połasić
future tense 1st połaszę połasimy
2nd połasisz połasicie
3rd połasi połaszą
impersonal połasi się
past tense 1st połasiłem połasiłam połasiliśmy połasiłyśmy
2nd połasiłeś połasiłaś połasiliście połasiłyście
3rd połasił połasiła połasiło połasili połasiły
impersonal połaszono
conditional 1st połasiłbym połasiłabym połasilibyśmy połasiłybyśmy
2nd połasiłbyś połasiłabyś połasilibyście połasiłybyście
3rd połasiłby połasiłaby połasiłoby połasiliby połasiłyby
impersonal połaszono by
imperative 1st niech połaszę połaśmy
2nd połaś połaście
3rd niech połasi niech połaszą
anterior adverbial participle połasiwszy
verbal noun połaszenie
adjective
noun

Further reading
  • połasić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • połasić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.