pożegnać

Polish

Etymology

From po- +‎ żegnać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈʐɛɡ.nat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛɡnat͡ɕ
  • Syllabification: po‧żeg‧nać

Verb

pożegnać pf (imperfective żegnać)

  1. (transitive) to bid farewell, to bid goodbye
  2. (reflexive) to take one's leave
  3. (reflexive) to kiss goodbye to, to forfeit [+ z (instrumental) = something]
  4. (reflexive) to let go, to dismiss, to fire [+ z (instrumental) = someone]

Conjugation
Conjugation of pożegnać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pożegnać
future tense 1st pożegnam pożegnamy
2nd pożegnasz pożegnacie
3rd pożegna pożegnają
impersonal pożegna się
past tense 1st pożegnałem pożegnałam pożegnaliśmy pożegnałyśmy
2nd pożegnałeś pożegnałaś pożegnaliście pożegnałyście
3rd pożegnał pożegnała pożegnało pożegnali pożegnały
impersonal pożegnano
conditional 1st pożegnałbym pożegnałabym pożegnalibyśmy pożegnałybyśmy
2nd pożegnałbyś pożegnałabyś pożegnalibyście pożegnałybyście
3rd pożegnałby pożegnałaby pożegnałoby pożegnaliby pożegnałyby
impersonal pożegnano by
imperative 1st niech pożegnam pożegnajmy
2nd pożegnaj pożegnajcie
3rd niech pożegna niech pożegnają
passive adjectival participle pożegnany pożegnana pożegnane pożegnani pożegnane
anterior adverbial participle pożegnawszy
verbal noun pożegnanie

Derived terms
adjective

Further reading
  • pożegnać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pożegnać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.