żegnać

See also: zegnać

Polish

Etymology

Borrowed from Middle High German segenen, from Latin signāre. Compare modern German segnen.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈʐɛɡ.nat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛɡnat͡ɕ
  • Syllabification: żeg‧nać

Verb

żegnać impf (perfective pożegnać)

  1. (transitive) to bid farewell, to bid goodbye
    Coordinate term: witać
  2. (reflexive) to take one's leave

Conjugation
Conjugation of żegnać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive żegnać
present tense 1st żegnam żegnamy
2nd żegnasz żegnacie
3rd żegna żegnają
impersonal żegna się
past tense 1st żegnałem żegnałam żegnaliśmy żegnałyśmy
2nd żegnałeś żegnałaś żegnaliście żegnałyście
3rd żegnał żegnała żegnało żegnali żegnały
impersonal żegnano
future tense 1st będę żegnał,
będę żegnać
 będę żegnała,
będę żegnać
 będziemy żegnali,
będziemy żegnać
 będziemy żegnały,
będziemy żegnać
2nd będziesz żegnał,
będziesz żegnać
 będziesz żegnała,
będziesz żegnać
 będziecie żegnali,
będziecie żegnać
 będziecie żegnały,
będziecie żegnać
3rd będzie żegnał,
będzie żegnać
 będzie żegnała,
będzie żegnać
 będzie żegnało,
będzie żegnać
 będą żegnali,
będą żegnać
 będą żegnały,
będą żegnać
impersonal będzie żegnać się
conditional 1st żegnałbym żegnałabym żegnalibyśmy żegnałybyśmy
2nd żegnałbyś żegnałabyś żegnalibyście żegnałybyście
3rd żegnałby żegnałaby żegnałoby żegnaliby żegnałyby
impersonal żegnano by
imperative 1st niech żegnam żegnajmy
2nd żegnaj żegnajcie
3rd niech żegna niech żegnają
active adjectival participle żegnający żegnająca żegnające żegnający żegnające
passive adjectival participle żegnany żegnana żegnane żegnani żegnane
contemporary adverbial participle żegnając
verbal noun żegnanie

Further reading
  • żegnać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • żegnać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.