pożyczyć

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *požitъčiti.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈʐɨ.t͡ʂɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨt͡ʂɨt͡ɕ
  • Syllabification: po‧ży‧czyć

Verb

pożyczyć pf (imperfective pożyczać)

  1. (transitive) to borrow (receive temporarily) [+accusative = something] [+ od (genitive) = from someone]
  2. (transitive) to lend, to loan [+accusative = something] [+dative = to someone]

Conjugation
Conjugation of pożyczyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pożyczyć
future tense 1st pożyczę pożyczymy
2nd pożyczysz pożyczycie
3rd pożyczy pożyczą
impersonal pożyczy się
past tense 1st pożyczyłem pożyczyłam pożyczyliśmy pożyczyłyśmy
2nd pożyczyłeś pożyczyłaś pożyczyliście pożyczyłyście
3rd pożyczył pożyczyła pożyczyło pożyczyli pożyczyły
impersonal pożyczono
conditional 1st pożyczyłbym pożyczyłabym pożyczylibyśmy pożyczyłybyśmy
2nd pożyczyłbyś pożyczyłabyś pożyczylibyście pożyczyłybyście
3rd pożyczyłby pożyczyłaby pożyczyłoby pożyczyliby pożyczyłyby
impersonal pożyczono by
imperative 1st niech pożyczę pożyczmy
2nd pożycz pożyczcie
3rd niech pożyczy niech pożyczą
passive adjectival participle pożyczony pożyczona pożyczone pożyczeni pożyczone
anterior adverbial participle pożyczywszy
verbal noun pożyczenie

Derived terms
proverb
  • chcesz stracić przyjaciela, pożycz mu pieniądze
verbs

Further reading
  • pożyczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pożyczyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.