zapożyczyć

Polish

Etymology

From za- +‎ pożyczyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /za.pɔˈʐɨ.t͡ʂɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨt͡ʂɨt͡ɕ
  • Syllabification: za‧po‧ży‧czyć

Verb

zapożyczyć pf (imperfective zapożyczać)

  1. (transitive) to import (to take in something that is a product of a different culture or a different author)
  2. (reflexive) to get into debt

Conjugation
Conjugation of zapożyczyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zapożyczyć
future tense 1st zapożyczę zapożyczymy
2nd zapożyczysz zapożyczycie
3rd zapożyczy zapożyczą
impersonal zapożyczy się
past tense 1st zapożyczyłem zapożyczyłam zapożyczyliśmy zapożyczyłyśmy
2nd zapożyczyłeś zapożyczyłaś zapożyczyliście zapożyczyłyście
3rd zapożyczył zapożyczyła zapożyczyło zapożyczyli zapożyczyły
impersonal zapożyczono
conditional 1st zapożyczyłbym zapożyczyłabym zapożyczylibyśmy zapożyczyłybyśmy
2nd zapożyczyłbyś zapożyczyłabyś zapożyczylibyście zapożyczyłybyście
3rd zapożyczyłby zapożyczyłaby zapożyczyłoby zapożyczyliby zapożyczyłyby
impersonal zapożyczono by
imperative 1st niech zapożyczę zapożyczmy
2nd zapożycz zapożyczcie
3rd niech zapożyczy niech zapożyczą
passive adjectival participle zapożyczony zapożyczona zapożyczone zapożyczeni zapożyczone
anterior adverbial participle zapożyczywszy
verbal noun zapożyczenie

Derived terms
noun

Further reading
  • zapożyczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zapożyczyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.