pożywić

Polish

Etymology

From po- +‎ żywić.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈʐɨ.vit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨvit͡ɕ
  • Syllabification: po‧ży‧wić

Verb

pożywić pf (imperfective pożywiać)

  1. (transitive) to feed, to fodder, to nourish
    Synonyms: nakarmić, posilić
  2. (reflexive) to eat, to feed on [+instrumental]
    Synonyms: posilić się, odżywić się, zjeść

Conjugation
Conjugation of pożywić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pożywić
future tense 1st pożywię pożywimy
2nd pożywisz pożywicie
3rd pożywi pożywią
impersonal pożywi się
past tense 1st pożywiłem pożywiłam pożywiliśmy pożywiłyśmy
2nd pożywiłeś pożywiłaś pożywiliście pożywiłyście
3rd pożywił pożywiła pożywiło pożywili pożywiły
impersonal pożywiono
conditional 1st pożywiłbym pożywiłabym pożywilibyśmy pożywiłybyśmy
2nd pożywiłbyś pożywiłabyś pożywilibyście pożywiłybyście
3rd pożywiłby pożywiłaby pożywiłoby pożywiliby pożywiłyby
impersonal pożywiono by
imperative 1st niech pożywię pożywmy
2nd pożyw pożywcie
3rd niech pożywi niech pożywią
passive adjectival participle pożywiony pożywiona pożywione pożywieni pożywione
anterior adverbial participle pożywiwszy
verbal noun pożywienie

Derived terms
adjective
nouns

Further reading
  • pożywić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pożywić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.