przeciągnąć

Polish

przeciągnąć pf (imperfective przeciągać)

(transitive) to drag or pull something through something else (e.g. a hole or a forest)
(transitive) to relocate, to drag something somewhere else
(transitive) to drag or pull something across something else (e.g. a surface)
(transitive) to connect objects together
(transitive) to stall, to drag out, to protract (to put off in time)
(transitive) to drag out (to talk slowly, either an individual sound or a sentence)
(transitive) to cross something as a large group
(reflexive) to stretch one's body
Synonym: rozciągnąć się
(reflexive) to stall, to drag out, to protract (to be put off in time or last longer than expected)

Conjugation of przeciągnąć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		przeciągnąć
future tense	1^st	przeciągnę			przeciągniemy
	2^nd	przeciągniesz			przeciągniecie
	3^rd	przeciągnie			przeciągną
	impersonal	przeciągnie się
past tense	1^st	przeciągnąłem	przeciągnęłam		przeciągnęliśmy	przeciągnęłyśmy
	2^nd	przeciągnąłeś	przeciągnęłaś		przeciągnęliście	przeciągnęłyście
	3^rd	przeciągnął	przeciągnęła	przeciągnęło	przeciągnęli	przeciągnęły
	impersonal	przeciągnięto
conditional	1^st	przeciągnąłbym	przeciągnęłabym		przeciągnęlibyśmy	przeciągnęłybyśmy
	2^nd	przeciągnąłbyś	przeciągnęłabyś		przeciągnęlibyście	przeciągnęłybyście
	3^rd	przeciągnąłby	przeciągnęłaby	przeciągnęłoby	przeciągnęliby	przeciągnęłyby
	impersonal	przeciągnięto by
imperative	1^st	niech przeciągnę			przeciągnijmy
	2^nd	przeciągnij			przeciągnijcie
	3^rd	niech przeciągnie			niech przeciągną
passive adjectival participle		przeciągnięty	przeciągnięta	przeciągnięte	przeciągnięci	przeciągnięte
anterior adverbial participle		przeciągnąwszy
verbal noun		przeciągnięcie

adjective

nouns