przywieść

Polish

Etymology

From przy- +‎ wieść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈpʂɨ.vjɛɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨvjɛɕt͡ɕ
  • Syllabification: przy‧wieść
  • Homophone: przywieźć

Verb

przywieść pf (imperfective przywodzić)

  1. (transitive) to bring, to guide, to lead
  2. (transitive, anatomy) to adduct

Conjugation
Conjugation of przywieść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive przywieść
future tense 1st przywiodę przywiedziemy
2nd przywiedziesz przywiedziecie
3rd przywiedzie przywiodą
impersonal przywiedzie się
past tense 1st przywiodłem przywiodłam przywiedliśmy przywiodłyśmy
2nd przywiodłeś przywiodłaś przywiedliście przywiodłyście
3rd przywiódł przywiodła przywiodło przywiedli przywiodły
impersonal przywiedziono
conditional 1st przywiódłbym przywiodłabym przywiedlibyśmy przywiodłybyśmy
2nd przywiódłbyś przywiodłabyś przywiedlibyście przywiodłybyście
3rd przywiódłby przywiodłaby przywiodłoby przywiedliby przywiodłyby
impersonal przywiedziono by
imperative 1st niech przywiodę przywiedźmy
2nd przywiedź przywiedźcie
3rd niech przywiedzie niech przywiodą
passive adjectival participle przywiedziony przywiedziona przywiedzione przywiedzeni przywiedzione
anterior adverbial participle przywiódłszy
verbal noun przywiedzenie

Further reading
  • przywieść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • przywieść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.