rozłamać

Polish

Etymology

From roz- +‎ łamać.

Pronunciation
  • IPA(key): /rɔzˈwa.mat͡ɕ/
  • Rhymes: -amat͡ɕ
  • Syllabification: roz‧ła‧mać

Verb

rozłamać pf (imperfective rozłamywać)

  1. (transitive, reflexive) to break apart, to break up

Conjugation
Conjugation of rozłamać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozłamać
future tense 1st rozłamię rozłamiemy
2nd rozłamiesz rozłamiecie
3rd rozłamie rozłamią
impersonal rozłamie się
past tense 1st rozłamałem rozłamałam rozłamaliśmy rozłamałyśmy
2nd rozłamałeś rozłamałaś rozłamaliście rozłamałyście
3rd rozłamał rozłamała rozłamało rozłamali rozłamały
impersonal rozłamano
conditional 1st rozłamałbym rozłamałabym rozłamalibyśmy rozłamałybyśmy
2nd rozłamałbyś rozłamałabyś rozłamalibyście rozłamałybyście
3rd rozłamałby rozłamałaby rozłamałoby rozłamaliby rozłamałyby
impersonal rozłamano by
imperative 1st niech rozłamię rozłammy
2nd rozłam rozłamcie
3rd niech rozłamie niech rozłamią
passive adjectival participle rozłamany rozłamana rozłamane rozłamani rozłamane
anterior adverbial participle rozłamawszy
verbal noun rozłamanie

Derived terms
noun

Further reading
  • rozłamać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozłamać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.