rozsławić

Polish

Etymology

From roz- +‎ sławić.

Pronunciation
  • IPA(key): /rɔsˈswa.vit͡ɕ/
  • Rhymes: -avit͡ɕ
  • Syllabification: roz‧sła‧wić

Verb

rozsławić pf (imperfective rozsławiać)

  1. (transitive) to make famous
    Synonyms: wsławić, opromienić
  2. (reflexive) to become famous

Conjugation
Conjugation of rozsławić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozsławić
future tense 1st rozsławię rozsławimy
2nd rozsławisz rozsławicie
3rd rozsławi rozsławią
impersonal rozsławi się
past tense 1st rozsławiłem rozsławiłam rozsławiliśmy rozsławiłyśmy
2nd rozsławiłeś rozsławiłaś rozsławiliście rozsławiłyście
3rd rozsławił rozsławiła rozsławiło rozsławili rozsławiły
impersonal rozsławiono
conditional 1st rozsławiłbym rozsławiłabym rozsławilibyśmy rozsławiłybyśmy
2nd rozsławiłbyś rozsławiłabyś rozsławilibyście rozsławiłybyście
3rd rozsławiłby rozsławiłaby rozsławiłoby rozsławiliby rozsławiłyby
impersonal rozsławiono by
imperative 1st niech rozsławię rozsławmy
2nd rozsław rozsławcie
3rd niech rozsławi niech rozsławią
passive adjectival participle rozsławiony rozsławiona rozsławione rozsławieni rozsławione
anterior adverbial participle rozsławiwszy
verbal noun rozsławienie

Further reading
  • rozsławić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozsławić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.